Infinity ETC

Red Velvet Cupcake

2011-09-01T07:38:00.000-07:00

วันเสาร์นี้แตมจะได้ไปสอน Red Velvet Cupcake ค่ะ เลยเอาสูตรมาแบ่งปันกันนะคะ ทำไม่ยาก แล้วก็อร่อยด้วยค่ะ

เรดเวลเว็ทคัพเค้ก (Red Velvet Cupcakes)

ส่วนประกอบสำหรับคัพเค้ก 10-12 ชิ้น

แป้งเค้ก 125 กรัม
เกลือ ¼ ช้อนชา
ผงโกโก้ 1 ช้อนโต๊ะ
เนยจืดอุณหภูมิห้อง 57 กรัม
น้ำตาลทรายละเอียด 150 กรัม
ไข่ 1 ฟอง
กลิ่นวนิลลา ½ ช้อนชา
บัตเตอร์มิลล์ ½ ถ้วย
สีผสมอาหารสีแดง 1 ช้อนโต๊ะ
น้ำส้มสายชู white distilled ½ ช้อนชา
เบคกิ้งโซดา ½ ช้อนชา

วิธีทำ
1. ตั้งอุณหภูมิเตาอบไว้ที่ 180 องศาเซลเซียส ร่อนแป้ง เกลือ ผงโกโก้ เบคกิ้งโซดา เข้าด้วยกันแล้วพักไว้
2.ตีเนยกับน้ำตาลให้เข้าเป็นเนื้อเดียวกันและมีสีเหลืองนวล แล้วจึงตีไข่ลงไปผสมตามด้วยกลิ่นวนิลลา
3.ผสมบัตเตอร์มิลล์ น้ำส้มสายชู กับสีผสมอาหารให้เข้ากัน แล้วผสมในส่วนผสมของเนย (ในข้อ 2)สลับกับส่วนผสมของแป้ง (ในข้อ 1) ผสมจนเข้ากันได้ดี
4.ตักแบ่งส่วนผสมเท่าๆกันใส่ถ้วยคัพเค้กที่วางเรียงในพิมพ์แล้วปริมาณ 2 ใน 3 ของถ้วย นำเข้าอบประมาณ 18-20 หรือจนสุก พักทิ้งไว้ในพิมพ์ประมาณ 10 นาที แล้วจึงนำออกมาพักบนตะแกรงจนเย็นสนิทแล้วจึงบีบหน้าขนม

ครีมชีสฟรอสติ้ง (Cream Cheese Frosting)

ส่วนประกอบ

ครีมชีสทิ้งไว้ที่อุณหภูมิห้อง 225 กรัม
เนยจืดที่อุณหภูมิห้อง 4 ช้อนโต๊ะ
ไอซิ่งชูการ์ 4 ถ้วย
กลิ่นวนิลลา 1 ช้อนชา

วิธีทำ
ตีครีมชีสกับเนยผสมเป็นเนื้อเดียวกัน แล้วค่อยผสมไอซิ่งชูการ์ทยอยเติมลงไปทีละนิดจนเข้ากัน แล้วจึงเติมกลิ่นวนิลลา ผสมให้เป็นเนื้อเดียวกันแล้วจึงใส่ถุงบีบที่ใส่หัวบีบรูปดาว บีบวนบนคัพเค้กแต่ละชิ้น และตกแต่งด้วยน้ำตาลไอซิ่ง

Baked Egg with Spinach & Ham

2011-04-23T19:14:00.001-07:00

วันนี้แตมขอเสนอสูตรบรันช์ Baked Egg with Spinach & Ham ที่ทำง่ายๆได้ที่บ้านค่ะ หากใครที่ชอบผักโขมอบชีส ก็คงจะชอบเมนูนี้ด้วยเช่นกัน เพราะเป็นเมนูที่นำไข่มาอบกับผักโขมผัด แฮม และชีสหอมๆอย่างพาเมซานและมอสซาเรลล่าชีส ซึ่งส่วนประกอบเหล่านี้ หลายท่านที่ชอบทำอาหารน่าจะพอมีติดครัวอยู่บ้างแล้ว หากเตรียมของพร้อมแล้วก็ลุยกันเลยค่ะ

Baked Egg with Spinach & Ham

ส่วนประกอบ
ผักโขมสับใบหยาบๆ ต้มและบิดให้แห้ง 200 กรัม
หอมใหญ่ขนาดกลางสับละเอียด ¼ ถ้วย
เนยจืดสำหรับผัด
กระเทียมสับ ½ ช้อนโต๊ะ
แฮมแผ่นหั่นเป็นชิ้นเต๋า 2 แผ่น
วิปปิ้งครีม 1/3 ถ้วย
เกลือและพริกไทยดำบดหยาบเพื่อปรุงรส
ไข่ฟองใหญ่ 4 ฟอง
พาเมซานชีสขูด 1/3 ถ้วย
มอสซาเรลล่าชีสขูด ½ ถ้วย

วิธีทำ
1 ตั้งอุณหภูมิเตาอบไว้ที่ 180 องศาเซลเซียส ผัดกระเทียมและหอมใหญกับเนยในกระทะด้วยความร้อนปานกลางจนนิ่ม แล้วจึงเติมผักโขมที่ต้มแล้วบิดน้ำจนหมาดลงไปผัดเช้ากันจนน้ำที่ไหลที่ออกเหือดไปหมด ใส่แฮมลงไปผัด เติมครีม ใส่เกลือและพริกไทยเพื่อปรุงรส

2. เติมผักโขมที่ผัดแล้วแบ่งใส่ถ้วยเท่าๆกันสี่ถ้วย แหวกผักโขมแต่ถ้วยตรงกลางให้โหว่ ตอกไข่ลงไปตรงกลางอย่างละใบ โรยด้ายบนไข่ด้วยพาเมซานชีส และมอสซาเรลล่าตามลำดับ นำเข้าอบประมาณ 8-12 นาทีจนไข่ขาวอยู่ตัว

3.อาจจะเสิร์ฟพร้อมขนมปังกระเทียมเบค่อนที่ทำได้ง่ายๆด้วยการเทเนยจืดที่ผสมกับกระเทียมสับและเบค่อนที่หั่นเป็นชิ้นและนำเข้าอบจนเหลืองกรอบ เพียงเท่านี้ก็ได้ brunch ที่แสนง่ายดายแล้วค่ะ

ขอให้มีความสุขกับ sunday brunch กันนะคะ ^_^

My Sunday Brunch :: Cafe tartine

2011-04-21T04:34:00.000-07:00

ตามสัญญาที่ได้บอกไว้เมื่อวานนะคะว่าจะพาทุกคนไปกิน Bruch ที่ร้าน café tartine นะคะ คนที่เป็นต้นคิดจะกิน brunch สักแห่งก็คือน้องสาวของแตมเองคะ วันนี้เราไปกันสี่สาว มีเพื่อนของติมไปด้วยอีกสองคนคือ ออม และอิ๊บ การที่ไปกิน brunch ในวันนั้นทำให้ฉันนึกถึงตอนที่เคยไปเยี่ยมน้องออมตอนที่เรียนหนังสืออยู่ที่แอลเอ ที่นั่นมีร้าน brunch อร่อยๆและบรรยากาศดีๆอยู่หลายร้าน เราตื่นกันสายๆ แล้วก็เดินทอดน่องท่ามกลางแสงแดดอุ่น สักกาแฟร้อนๆมาจิบกันก่อนก่อนที่อาหารจานโตจะถูกนำเสิร์ฟตรงหน้า เราก็นั่งสบายๆ พักดูอาหารตาที่เป็นหนุ่มแคลิฟอร์เนียหน้าตาดี ผมสีทองเป็นประกายโต๊ะข้างๆ

ร้านที่อยู่ในความทรงจำคือร้าน The urth Caffe ที่มีจุดเด่นคือ เป็นร้านกาแฟออแกนิคและเสิร์ฟชาที่เก็บด้วยมืออย่างพิถีพิถัน เป็นร้านน่ารักที่เสิร์ฟ brunch ด้วยแล้วก็มีของขายกระจุกกระจิกน่ารัก ร้านเป็นแบบ farmhouse ให้บรรยากาศแบบโฮมมี่ ส่วนอีกร้านก็คือ The Griddle ที่มีแพนเค้ก Red Velvet ชื่อดังที่ตั้งอยู่ที่ถนน sunset boulevard คราวนี้เมื่อได้มีโอกาสไปกิน brunch กับน้องออมอีกครั้ง เราจึงเลือกร้านที่นั่งสบายๆเมื่อกับที่เราเคยด้วยกันจึงลงเอยที่ร้าน café Tartine นี่เองค่ะ

ร้าน café Tartine เป็นร้านเล็กๆที่ตั้งอยู่ข้างๆร้าน Hyde and Seek อาคารเอธินีเรสซิเดนซ์ ซอยร่วมฤดี ตอนที่เราไปถึงก็ประมาณสิบเอ็ดโมงกว่าๆใกล้เที่ยงแล้วล่ะค่ะ วันนี้แดดเปรี้ยงเลยทีเดียว แต่ว่าก็มีฝรั่งออกมานั่งจิบกาแฟอ่านหนังสือพิมพ์ตากแดดอยู่ข้างนอก แต่เราเป็นสาวกลัวแดด ไม่อยากผิวเสียเลยเลือกเข้าไปนั่งด้านใน ที่มีแต่ชาวต่างชาติกำลังนั่งรับประทานอาหาร ร้านนี้เป็นร้านเล็กๆมีโต๊ะแค่ 6-7 โต๊ะเองค่ะ บรรยากาศในร้านก็สบายๆ ด้านหน้าทำเป็นบาร์มีพวกขนมปัง เครื่องดื่ม พนักงานก็ทำกันตรงนั้น ส่วนด้านหลังก็เป็นครัวเล็กๆค่ะ
เราสั่งอาหารเช้ามาแชร์กันสี่อย่างใช้เวลารอนานทีเดียว -_-“ แต่ในฐานะที่ทำร้านอาหารก็พยายามเข้าใจนะคะ ตั้งใจแล้วว่าจะมานั่งละเลียดชิลด์ๆก็ไม่ควรใจร้อน แล้วในไม่ช้าอาหารก็มาเสิร์ฟพร้อมๆกันมี Sandwich Pate cornichon หรือแซนด์วิชพาเต้กับแตงกวาดองกรอบๆ Crepe Ham, Cheese & Bechamel เครปนุ่มๆที่ไส้ข้างในเป็นแฮม ชีส และชุ่มฉ่ำด้วยซอสเบชาเมล Salad de Saumon สลัดผักรวมที่ใส่หอมแดง เคเปอร์ แล้วก็ไข่ต้ม เสิร์ฟพร้อมน้ำสลัดใสหอมแดง แล้วก็ omelette ไส้แฮม เห็ด และมะเขือเทศ เสิร์ฟพร้อมกับมันฝรั่งอบการ์แตง อาหารมาเราก็ตั้งหน้าตั้งกิน อาหารก็รสชาติกลางๆ ใช้ได้เลยค่ะ

Omelette

Sandwich Pate cornichon

Salad de Saumon

Crepe Ham,Cheese and Bechamel

ช่วงประมาณเที่ยงกว่าๆ คนก็เริ่มแน่นร้านค่ะ บังเอิญว่าโต๊ะของเรานั่งอยู่ใกล้กับครัวพอดีก็เลยเหมือนกับถูกรมควันไปด้วยในตัว ถ้าใครจะมารับประทานอาหารที่ร้านนี้ขอแนะนำว่าอย่านั่งใกล้ตรงครัวนะคะ หาที่นั่งด้านในหน่อยจะดีมากเลยค่ะ แต่โดยรวมแล้วอาหารเช้ามื้อสายมื้อนี้ก็เป็นมื้อที่ดีมื้อหนึ่งเลยทีเดียวค่ะ ไว้เดี๋ยวคราวหน้าจะลองไปหาที่อื่นๆไปลองรับประทานอีก

ครั้งต่อไปแตมจะลงสูตร brunch แสนง่ายให้ลองทำกันดูนะคะ ^_^

Time for Brunch

2011-04-19T23:48:00.000-07:00

กระแสการรับประทานอาหารเช้ามื้อสายใกล้ๆเที่ยงหรือที่ภาษาเรียกว่า Brunch นั้นเริ่มเป็นที่นิยมกันมากขึ้น เชื่อว่าหลายคนคงอยากทราบที่มาของคำว่า Brunch ว่ามีที่มาอย่างไรใช่ไหมคะ จะ Breakfast ก็ไม่ใช่ จะ Lunch ก็ไม่เชิง อันที่จริงแล้ว Brunch (บรันช์) คือมื้ออาหารที่รวมอาหารเช้าและอาหารกลางวันเข้าไว้ด้วยกัน คำว่าบรันช์นั้น เริ่มใช้ครั้งแรกในนิตยสาร Punch และเมื่อคำนี้ถูกนำมาใช้ในหนังสือพิมพ์ Hunter’s weekly ประเทศอังกฤษราวปีค.ศ 1896 คำว่า Brunch ก็ได้กลายเป็นคำแสลงที่ใช้กันมากในอเมริกาและแคนาดาค่ะ แต่บางคนก็แย้งว่าผู้ที่คิดคำนี้ก็คือ Frank Ward O’ Malley นักข่าวประจำหนังสือพิมพ์ New York Morning Sun ผู้ที่นิยมรับประทานอาหารช่วงสายๆ

เวลาไหนคือเวลาในการรับประทาน brunch กันแน่นะ หากมื้ออาหารเริ่มต้นก่อนเวลา 10 โมงเช้า นั่นยังถือว่าเป็นเวลาของอาหารเช้าอยู่ค่ะ แต่หากเป็นช่วงเวลาระหว่าง 11 โมงเช้าถึงบ่ายโมง ซึ่งใกล้ๆและคาบเกี่ยวกับมื้อกลางวัน นั่นล่ะคือเวลาที่เราจะเรียกว่า เวลาการรับประทาน brunch อย่างแท้จริง โดยมากบรันช์มักจะนิยมรับประทานกันในอาทิตย์และวันหยุดสุดสัปดาห์ อาจจะเป็นลักษณะบุฟเฟต์ที่เราเลือกตักอาหารเอง หรือว่าจะสั่งจากเมนูก็ได้เช่นกันค่ะ

เมนูที่เรานิยมรับประทานกันนั้นก็จะมีไข่ ไส้กรอก เบค่อน แฮม ผลไม้ เพสตรี้ แพนเค้ก และเมนูอื่นๆที่นิยมรับประทานกันช่วงมื้อเช้า นอกจากนี้ก็ยังมีอาหารอื่นๆที่เรากินระหว่างวันกันด้วยนะคะ บุฟเฟต์นั้นอาจจะรวมไปถึง quiche เนื้อและไก่ย่าง อาหารทะเลแช่เย็นอย่างกุ้ง ปลารมควัน สลัด ซุป อาหารจานผัก ขนมปังชนิดต่างๆ รวมไปถึงขนมปังนานาชนิดค่t ส่วนเครื่องดื่มค็อกเทลที่นิยมกันมากก็ได้แก่ เบลลินี่ (ที่เมื่อวานได้ลงสูตรไปให้แล้วค่ะ) เช่นเดียวกับบลัดดี้ แมรี่ที่ได้รับความนิยมมากเช่นกัน อาหารตะวันออกของเราที่ถือได้ว่าเป็น brunch ก็คือ ติ่มซ่ำที่มีให้บริการในร้านอาหารจีนทั่วโลกอย่างไรละคะ ติ่มซำมักจะประกอบไปด้วยซาลาเปาไส้ต่างๆ เกี๊ยวยัดไส้ และอาหารคาวหวานทั้งแบบนึ่ง ทอด หรืออบ นั่นเอง

ที่มาอย่างสั้นๆของ Brunch ก็เป็นเช่นนี้ค่ะ เดี๋ยววันพรุ่งนี้แตมจะพาไปเที่ยวร้าน Café Tartine ที่เพิ่งไปกิน brunch มานะคะ ^_^

Let’s Drink Bellini

2011-04-18T22:29:00.000-07:00

ฝนเพิ่งจะหยุดตก เริ่มรู้สึกร้อนๆหนาวอย่างบอกไม่ถูกเลยทีเดียวค่ะ แตมก็เลยนึกถึงเครื่องดื่มค็อกเทลแก้วโปรดขึ้นมา ซึ่งมันก็คือ เบลลินี่ Bellini นี่เอง เบลินี่คือเครื่องดื่มที่มีที่มาจากเวนิส ประเทศอิตาลี ค่ะ มีส่วนผสมหลักสองอย่างคือ สปาร์กกิ้งไวน์ ซึ่งตามต้นตำรับจะใช้ Prosecco ในการทำผสมกับลูกพีชบด นิยมดื่มกันเมื่อมีการเฉลิมฉลอง เป็นเครื่องดื่มที่นิยมมากที่สุดชนิดหนึ่งของชาวอิตาเลียนเขาละค่ะ

หากอยากจะให้มีรสชาตที่เข้มข้นขึ้นมาอาจจะใช้แชมเปญของฝรั่งเศสก็ได้นะคะเพราะเข้ากันได้ดีกับรสชาติเบาของลูกพีช สำหรับคนที่ไม่ดื่มแอลกอฮอล์ก็อาจจะเลือกใช้น้ำผลไม้รสซ่าแทนอย่าง sparkling cider แทนก็ได้นะคะ Bellini เป็นเครื่องดื่มที่ทำได้ง่ายๆ ที่ให้ความสดชื่นและพิเศษทุกครั้งที่ดื่ม หากไม่เชื่อคงต้องลองพิสูจน์ด้วยตัวเองแล้วล่ะค่ะ

Bellini Cocktail

พีชกระป๋อง 4 ชิ้น
สปาร์กกิ้งไวน์หรือแชมเปญเย็นๆ 1 ขวด

วิธีทำ
1.ปั่นลูกพีชในเครื่องบดผสมอาหารขนาดเล็กจนได้เนื้อเนียน สามารถทำได้ล่วงหน้าและเก็บไว้ในตู้เย็นนะคะ
2.ตักลูกพีชให้ได้ปริมาณ ½ ช้อนโต๊ะในแก้วแชมเปญแช่เย็นที่เตรียมไว้ แล้วค่อนรินสปาร์กกิ้งไว้ลงไป ควรที่จะมีปริมาณของพีชบดในประมาณหนึ่งในสามของปริมาณสปาร์กกิ้งไวน์นะคะ

Bellini เหมาะอย่างยิ่งที่เสิร์ฟก่อนมื้ออาหารค่ำพร้อมคาเวียร์ ซึ่งจะช่วยยืดเวลาในการจิบก่อนที่ดื่มแก้วที่สองต่อไปค่ะ 55+

Grilled Sea bass served with Bacon & Red Bean Fried Rice

2011-04-18T03:12:00.000-07:00

วันนี้ขอเสนอสูตรอาหารที่ออกแนวสุขภาพนะคะ เพราะหลังจากวันหยุดเรากินเที่ยวกันอย่างหนักจนกระเพาะน้อยๆของเราต้องรับบทหนักมาหลายวัน ถึงเวลาที่กระเพาะของเราจะต้องได้ใช้ช่วงเวลา holiday บ้างแล้ว ดังนั้นวันนี้เรามาอาหารที่เบาๆและแคลอรี่ไม่สูงนัก แถมยังช่วยปรนเปรอร่างกายของเราด้วย มาลองดูทำกันดูนะคะ ไม่ยากเลยจริงๆ เมนูวันนี้คือ Grilled Sea bass served with Bacon & Red Bean Fried Rice ค่ะ

Grilled Sea bass served with Bacon & Red Bean Fried Rice

ปลากะพงย่างเสิร์ฟพร้อมข้าวผัดเบค่อนและถั่วแดง

Grilled Sea bass

ปลากระพงย่าง

สำหรับ 6 ที่

ส่วนประกอบ

ปลากระพงฟิลเล 6 ชิ้น

น้ำมันมะกอกบริสุทธิ์ 2 ช้อนโต๊ะ

ผงกระเทียม 1/4 ช้อนชา

ปราปริก้า 1/4 ช้อนชา

ผงหอมใหญ่ 1/4 ช้อนชา

เกลือและพริกไทยบดหยาบเพื่อปรุงรส

วิธีทำ

1.หมักชิ้นปลากระพงฟิลเลกับน้ำมันมะกอก โรยด้วยผงกระเทียม ปราปริก้า ผงหอมใหญ่ แล้วปรุงรสด้วยเกลือและพริกไทยบดหยาบ

2.ตั้งกระทะย่างทาด้วยน้ำมันมะกอกให้ร้อนด้วยความร้อนปานกลาง-สูง แล้วจึงวางชิ้นปลาลงบนกระทะย่างด้านละ 2-3 นาทีหรือจนกระทั่งสุก แล้วนำมาพักไว้รอเสิร์ฟพร้อมซอสและข้าวผัดเบค่อนและถั่วแดง

White Cream Sauce

ซอสครีมขาว

สำหรับ 6 ที่

ส่วนประกอบ

เนยจืด 2 ช้อนโต๊ะ

แป้งอเนกประสงค์ 1/2 ช้อนชา

นมถั่วเหลือง 1/3 ถ้วย

วิปปิ้งครีม 1 ถ้วย

เกลือและพริกไทยป่นหยาบ เพื่่อปรุงรส

ไวน์ขาวชนิดดราย 1 ช้อนโต๊ะ

พาเมซานชีสขูด 1/2 ช้อนชา

วิธีทำ

1.ละลายเนยในกระทะด้วยความร้อนปานกลาง เติมแป้งลงไปผสมจนเข้ากันดี แล้วจึงเทนมผสมลงไป หมั่นคนจนซอสเริ่มเดือดและข้น

2.ตั้งให้ให้เดือดเบาๆด้วยความร้อนต่ำประมาณ 5 นาที ผสมครีมและไวน์ขาวแล้วปรุงรสด้วยเกลือและพริกไทย

Bacon and Red Bean Fried Rice

ข้าวผัดเบค่อนและถั่วแดง

สำหรับ 6 ที่

ส่วนประกอบ

เบค่อนสไลซ์สับละเอียด 1 ชิ้น

กระเทียมสับ 2 กลีบ

พริกชี้ฟ้าแดงเอาเมล็ดออก 1 เม็ด

ไทม์แห้ง 1/4 ช้อนชา

ข้าวสวย 2 ถ้วย

ต้นหอมสับ 2 ต้น

ถั่วแดงต้ม 1/2 ถ้วย

เกลือบดหยาบ เพื่อปรุงรส

วิธีทำ

1.ตั้งกระทะขนาดกลาง ผัดเบค่อนด้วยความร้อนปานกลาง-ต่ำประมาณ 8 แล้วเทเอาน้ำมันเบค่อนออก เติมกระเทียม พริกชี้ฟ้าแดง ไทม์ ผัดให้เข้ากันจนหอม

2. เติมนมถั่วเหลือง และถั่วแดงต้มลงไปผัด แล้วจึงนำข้าวลงไปผัดจนเข้ากันดี แล้วจึงเติมต้มหอมสับและเกลือบดหยาบเพื่อปรุงรส เสิร์ฟพร้อมปลากะพงย่างราดซอสครีมขาว

Love Recipes..สูตรรักจานอร่อย

2011-04-17T04:43:00.000-07:00

Love Recipes..สูตรรักจานอร่อย

สูตรอาหารและขนมยอดนิยมที่ทำเองได้ง่ายๆที่บ้าน

พิมพ์ครั้งที่ 1 :: มีนาคม 2554

สำนักพิมพ์ตาโต

ISBN 978-974-496-802-9 ราคา 275 บาท

เขียนโดย วิชญา บุณยเกตุ (แตม) และ ณวิภา ปฏิมาประกร (พลัม)

แตมมีหนังสือมาแนะนำคะ เป็นหนังสือพ็อคเก็ตบุ๊คเกี่ยวกับการทำอาหารและขนมที่แตมกับพลัมเขียนด้วยกันค่ะจุดเริ่มต้นของหนังสือเล่มนี้มาจากการที่แตมและพลัมคุยกันเล่นๆในเฟสบุ๊คว่าไหนๆเพื่อน หรือ คนรู้จักมักจะโทรมาถามสูตรและวิธีการทำอาหารจากเราบ่อยครั้ง จนเราสองคนว่าถ้าอย่างนั้นเราก็มาทำพ็อคเก็ตบุ๊คน่ารักสักเล่มด้วยกัน โดยแตมทำอาหาร และ พลัมทำขนมค่ะ

หนังสือพ็อคเก็ตบุ๊คเล่มนี้เราตั้งใจว่าจะไม่ทำให้เป็นรูปแบบของตำราอาหารมากนัก แต่เป็นตำราอาหารที่อ่านสนุกและมีสูตรอาหารและขนมที่เหมาะจะนำไปทำได้จริงในสถานการณ์ต่างๆได้อย่างไม่อายใคร อย่างเช่นสูตรอาหารและขนมหวานดับร้อนเหมาะอย่างยิ่งกับช่วงเดือนเมษายนที่ร้อนอบอ้าวและทำให้เรารู้สึกไม่ค่อยเจริญอาหารนัก เมนูอย่าง ซีซาร์สลัดไก่ย่างและทาร์ตมะนาวรสเปรี้ยวคงจะช่วยดับร้อนได้อย่างดียิ่งนะคะ

แตมขอฝากหนังสืออาหารและขนมน่ารักๆเล่มนี้ไว้ในอ้อมใจของเพื่อนๆด้วยนะคะ 55+ เพราะทีมงานตั้งใจทำกันมาก แทบไม่ได้กินไม่ได้นอนเพื่อให้ได้หนังสือเล่มที่น่ารักเล่มนี้มา หากลองทำกันแล้วมีคำถามแตมและพลัมก็ยินดีให้คำแนะนำเสมอค่ะ
ขอแนะนำให้รู้จักกับเชฟขนมสาวคนเก่ง :: ณวิภา ปฏิมาประกร (พลัม)

พลัมเรียนจบปริญญาตรีด้านบริหารธุรกิจที่วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล แล้วก็ไปต่อปริญญาโทด้าน Information Technology ที่ University of Nottingham ซึ่งก็เป็นที่ที่พลัมกับแตมได้รู้จักกัน ซึ่งพลัมก็เริ่มทำขนมตั้งแต่สมัยเรียนที่มหิดล แล้วก็ทำมาเรื่อยๆ จนตอนที่ไปอยู่ Nottingham แตม พลัม และเพื่อนๆ มักจะรวมกลุ่มกันทำอาหาร และขนมบ่อยๆ อย่างสนุกสนาน จนเรียนจบกลับมา ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปทำงาน พลัมก็ไปทำงานเป็นสาวออฟฟิศอยู่พักนึงแล้วก็รู้สึกว่ามันยังไม่ใช่ เลยลองไปเรียนทำขนมดูดีกว่า ก็เลยบินลัดฟ้าไปเรียนที่ Le Cordon Bleu ที่ลอนดอน จนจบ Intermediate Patisserie Certificate แล้วก็กลับมาทำงานที่โรงแรมตวันนาในครัวเบเกอรี่อยู่ประมาณ 4 ปี ระหว่างนั้นก็ไปเรียน Superior Patisserie เพิ่มเติมที่ Le Cordon Bleu Dusit Culinary School จนจบเป็น Patisserie Diploma ก่อนที่จะย้ายสายงานมาเป็น Catering Sales Executive อยู่ที่โรงแรม Siam Kempinski Bangkok พลัมเคยมีผลงานสูตรขนมมาแล้วสองเล่มคือ “ช็อคโกแลตแสนอร่อย” ที่พิมพ์มาแล้วถึงสอง และ “เมนูตู้เย็น+สามัญประจำบ้าน”

Jordan :: ดินแดนอาหรับที่เปล่งประกายใต้ฟ้างาม

2011-04-16T17:53:00.001-07:00

หลายคนมีความฝันอยากไปเยือนดินแดนอาหรับเพื่อชมความงามของท้องฟ้าสีครามที่จรดกับทะเลทรายสีเหลืองอำพันสักครั้งหนึ่งในชีวิต ได้ย่ำเท้าบนทรายอ่อนนุ่ม พลางทอดสายตามองริ้วแสงสีแดงอมส้มที่ระบายบนฟ้าในยามพระอาทิตย์กำลังจะตกดิน ไกลออกไปยังเนินทรายที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตายนั้น คือภูเขาหินทรายน้อยใหญ่รูปทรงแปลกตาราวกับปติมากรรมชิ้นเอกที่มีใครสักคนประดับประดาไว้ ความงดงามนี้ทำให้เชื่อได้ว่า "สวรรค์บนดิน" นั้นมีอยู่จริง

จอร์แดนคือหนึ่งในประเทศที่มีทะเลทรายสวยงามเลื่องชื่ออย่าง ทะเลทรายวาดิรั่ม (Wadi rum) ซึ่งในอดีตเคยเป็นเส้นทางคาราวานจากประเทศซาอุดิอาราเบียไปยังซีเรียและปาเลสไตน์ และเป็นสถานที่ในการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง the Lawrence of Arabia และ ณ ทะเลทรายแห่งนี้เองเป็นที่พบรักของสมเด็จพระราชาธิบดีฮุสเซน และสมเด็จพระราชินีมูนาอัล จนเกิดตำนานรักทะเลทรายที่แสนโรแมนติคเหมือนในนวนิยายทะเลทรายชวนฝัน

นอกจากเสน่ห์ของภูมิประเทศที่มีลักษณะเป็นทะเลทราย จอร์แดนหรือราชอาณาจักรฮาซีไมต์แห่งจอร์แดนยังเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวคริสต์เชื่อว่าเป็นที่ประสูติขององค์พระเยซูคริสต์ และในขณะเดียวกันก็เป็นแหล่งกำเนิดของศาสนาอิสลามเช่นเดียวกัน ดังนั้นเมื่อเกิดสงครามทางศาสนาครั้งใหญ่ระหว่างคริสต์และอิสลาม หรือที่รู้จักในชื่อของ”สงครามครูเสด” ที่ยืดเยื้อยาวนานถึง 200 ปี

จอร์แดนจึงกลายเป็นศูนย์กลางทางการรบที่สำคัญ มีป้อมปราการมากมายเป็นหลักฐานร่องรอยแห่งสงคราม หนึ่งในป้อมปราการที่สำคัญคือ ป้อมปราการแห่งเมืองอัจลุน (Ajloun) สร้างโดยนักรบมุสลิมในปี ค.ศ. 1184 - 1185 ที่ตั้งตระหง่านอยู่บนภูเขาสูง แวดล้อมไปด้วยป่าสนและต้นมะกอก เป็นเรื่องที่น่าสนใจว่าถึงแม้ในอดีตจอร์แดนจะเคยมีความขัดแย้งในเรื่องของศาสนาจนถึงขั้นสู้รบกัน แต่ปัจจุบันนี้แม้ประชาชนชาวจอร์แดนซึ่งนับถือศาสนาอิสลามเป็นส่วนใหญ่ถึง 96 เปอร์เซ็นต์ และมีชาวคริสต์เป็นส่วนน้อยเพียงแค่ 4 เปอร์เซ็นต์ ความแตกต่างทางศาสนาก็ไม่ใช่ปัญหาในการอยู่ร่วมกันอย่างปรองดอง

โบสถ์สำคัญของชาวคริสต์ ลัทธิกรีก-ออโธดอกซ์ แห่งเมืองมาดาบา (Madaba) ที่สร้างขึ้นราวค.ศ. 600 คือโบสถ์คริสต์ที่ไม่ควรพลาดในการเยี่ยมชมเพราะตกแต่งด้วยโมเสกสีต่างๆประมาณ 2.3 ล้านชิ้น แสดงถึงพื้นที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนครเยรูซาเลมไว้อย่างวิจิตร และสำหรับชาวคริสต์ เม้าท์ เนโบ (Mount Nebo) คือหนึ่งในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นบริเวณที่เสียชีวิตและฝังศพของโมเสสที่คริสตชนปรารถนาจะได้ไปสักการะสักครั้งในชีวิต

หนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของจอร์แดนที่ดึงดูดผู้คนจากทั่วโลกให้มายลด้วยสายตาตนเอง และเป็นหนึ่งในเจ็ดของสิ่งมหัศจรรย์ในโลกคือ “ปราสาทหินสลักสีชมพูแห่งนครเพตรา (Petra)” ของชาวนาเบเทียน เบดูอินที่แสนมั่นคั่ง ไฮไลท์ของการไปเยี่ยมชมปราสาทหินสลักที่งดงามแห่งนี้คือการเดินผ่านหลืบหินผาที่มีสีสันและรูปทรงชวนอัศจรรย์คล้ายกับแคนยอนย่อมๆสลับกับสิ่งก่อสร้าง รูปปั้นแกะสลักต่างๆ ที่ทอดยาวราว 2 กิโลเมตร ถึงแม้ว่ากว่าจะเดินทางไปถึงปราสาทสีกุหลาบออกจะไกลสักนิด ขอแนะนำให้เดินชมแทนการนั่งรถม้าเพราะวิวที่สองข้างที่สวยงามนั้นทำให้ยากเกินห้ามใจที่จะหยุดถ่ายภาพไปตลอดทาง จนลืมระยะทางและความเหน็ดเหนื่อยไปได้ มารู้ตัวอีกก็จะพบปราสาทแห่งนครเพตราที่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังซอกหินชวนให้อัศจรรย์ใจยิ่งนัก

หากการท่องเที่ยวในทะเลทราย และเยี่ยมชมสถานที่ต่างๆยังไม่ครบอรรถรส จอร์แดนยังมีทะเลเดดซี (Dead Sea) ที่ได้ชื่อว่าเป็นทะเลที่เค็มที่สุดในโลกและเป็นทะเลที่ไม่วันจม ถึงแม้จะว่ายน้ำไม่เป็นก็สามารถนอนลอยตัวอ่านหนังสือเอนหลังบนผิวน้ำได้ นั่นเป็นเพราะว่าทะเลแห่งนี้มีแร่ธาตุมากมายหลั่งไหลมาทับถมจนพยุงให้ลอยตัวได้ ทะเลเดดซีแห่งนี้ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆอาศัยอยู่ได้ ดังนั้นจึงชื่อว่า “ทะเลตาย (Dead Sea)” นั่นเอง หากได้มานอนลอยตัวที่เดดซี อย่าลืมพอกโคลนให้ทั่วตัว โคลนเดดซี เป็นนิยมใช้ในการบำรุงผิวกันมาก เพราะแร่ธาตุจากโคลนจะช่วยบำรุงผิวให้นุ่มเนียนและชุ่มชื่น ผลิตภัณฑ์ความงามจากเดดซี จึงเป็นสินค้าที่ขายดีมากที่สุดอย่างหนึ่งของจอร์แดน จอร์แดนยังมีสถานที่ท่องเที่ยวอีกมากมายที่น่าไปชม มนต์เสน่ห์แห่งนครอาหรับที่ผู้คนยังใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายและงดงามตามแบบฉบับของชาวทะเลทรายทำให้เมื่อได้รู้จัก ก็ยิ่งหลงรัก และรอคอยเพื่อกลับไปเยือนดินแดนสวยงามเหมือนฝันแห่งนี้อย่างไม่รู้หน่าย ใครไม่เคยไปน่าจะลองไปสักครั้งนะคะ

Tomato Soup

2011-04-16T08:35:00.000-07:00

ประมาณกลางเดือนหน้าแตมจะมีโอกาสได้ไปทำ workshop สอนทำ Tomato Soup ให้กับนมถั่วเหลืองยี่ห้อหนึ่งค่ะ การบ้านของแตมก็คือให้คิดสูตรซุปมะเขือที่ทำง่าย อร่อย ใช้เวลาทำไม่นาน และแน่นอนว่าต้องใช้ผลิตภัณฑ์จากนมถั่วเหลืองด้วย เมื่อได้ลองทำดูก็พบสูตรที่แสนง่ายที่ทุกคนทำเองได้อย่างแน่นอนค่ะ ลองดูทำกันเลยดีไหมคะ

Tomato Soup

ส่วนประกอบสำหรับ 6 ที่

มะเขือเทศกระป๋อง 2 กระป๋อง (แยกเนื้อกับน้ำและเก็บน้ำไว้ด้วย)

น้ำมันมะกอก 2 ช้อนโต๊ะ

กระเทียมสับ 3 กลีบ

นมถั่วเหลือง (หรือจะใช้นมสดธรรมดาก็ได้ค่ะ) 1/2 ถ้วย

วิปปิ้งครีม 1/2 ถ้วย

น้ำมะนาวเหลือง 1 ช้อนโต๊ะ

Tomato Sauce สำหรับทำพาสต้าสำเร็จรูป 1 กระป๋อง

ใบเบซิลสด 3 ใบสับหยาบๆ

ใบกระวาน 1 ใบ

เกลือและพริกไทยบดหยาบสำหรับปรุงรส

ซาวน์ครีมสำหรับหยอดแต่งหน้าซุป

ขนมปังกรอบกรูตองสำหรับเป็นเครื่องเคียง

วิธีทำ

1.สับมะเขือเทศกระป๋อง แล้วกรองน้ำมะเขือเทศแยกไว้ใส่ในชาม

2.ตั้งกระทะกับน้ำมันมะกอกด้วยความร้อนปานกลาง ผัดกระเทียมสับจนหอมแล้วจึงนำเนื้อมะเขือเทศในข้อที่ 1 ลงไปผัดผสม

3.ต้มน้ำมะเขือเทศในหม้อขนาดกลางด้วยความร้อนปานกลาง แล้วเติมเนื้อมะเขือเทศลงไป ตามด้วยนม และ น้ำมะนาว และ tomato sauce ลงไปผสม แล้วตั้งให้เดือดเบาๆ แล้วจึงเติมใบเบซิลลงไปผสม

4.ใช้เครื่องปั่นผสมอาหารมือ (Hand-held blender) ปั่นเนื้อซุปให้เนียนแล้วจึงเติมวิปปิ้งครีมลงไปผสมในขั้นตอนสุดท้าย

5.ตักซุปใส่ถ้วย อาจแต่งหน้าด้วย sour cream และเสิร์ฟพร้อมขนมปังกรอบกรูตอง (ถ้ามี)

++ ขอให้สนุกและอร่อยกับซุปที่แสนอร่อยและทำงานนี้นะคะ ++

2011-02-28T17:19:00.000-08:00

เรื่องเล่าร้านหนังสือ

แต่งโดย สุพัตรา

ตอนที่่ฉันเขียนบอกพี่ปู ใน facebook ว่า "แล้วหนูจะเขียน review หนังสือ "เรื่องเล่าร้านหนังสือ" ของพี่ปูให้นะคะ ความจริงแล้วอย่าเรียกว่ารีวิวดีกว่าค่ะ เพราะด้วยประสบการณ์อันน้อยนิดของฉันคงจะทำได้เพียงแค่แบ่งปันความน่าอ่านและสิ่งที่ฉันได้ค้นพบจากหนังสือเล่มนี้ในช่วงเวลาสองคืนก่อนนอนที่ฉันและหนังสือเล่มนี้นั่งสนทนากันตามลำพัง ^_^

หากใครที่เป็นหายใจเข้าออกเป็น "หนังสือและตัวอักษร" หรือบางทีอาจจะมีร้านหนังสือเป็นเสมือนบ้านหลังที่สาม คำโปรยหน้าปกที่ว่า "ไม่มีชั่วขณะใดวิเศษไปกว่าการเดินอยู่ท่ามกลางหนังสือในร้านหนังสือแห่งนั้นแล้ว" คงจะทำให้อยากเปิดหนังสือเล่มนี้อ่านทันที ประโยคนี้ทำให้ฉันนึกถึงประโยคสวยๆในนวนิยายรักแสนหวาน ที่นางเอกอาจจะเอ่ยถึงความทรงจำแห่งรัก ใกล้เคียงกันแต่ต่างกันที่ พระเอกที่เป็นความทรงจำแห่งรักของผู้เขียนคือ "ร้านหนังสือ"

อะไรกันเล่าคือสิ่งที่ทำให้ผู้หญิงตัวเล็กๆเพียงคนหนึ่งมีความฝันในการทำงานในร้านหนังสือได้ขนาดนี้ ฉันเห็นภาพเด็กหญิงปูตัวเล็กๆที่ใช้ชีวิตวนเวียนอยู่กับแผงหนังสือของพ่อ และแอบสร้างโลกเล็กๆแห่งจินตนาการที่ชั้นหนังสือข้างเตียง เธอได้เติบโตมากับหนังสือดีๆ หนังสือที่บอกเล่าและดึงตัวเธอให้ร่วมเข้าสู่วิถีทางของมันโดยไม่รู้ตัว หนังสือเรื่อง "ร้านหนังสือที่รัก" คือตัวการใหญ่ที่คอยกระซิบพาเธอชมร้านหนังสือที่แสนจะมีเสน่ห์ และเรื่องราวแห่งมิตรภาพที่ก่อตัวขึ้นท่ามกลางร้านหนังสือก็สร้างความตรึงใจให้กับเด็กหญิงที่เติบโตเป็นหญิงสาวที่อยากจะได้สัมผัสและมีประสบการณ์กับ "ร้านหนังสือ"จริงๆ ไม่ใช่เพียงแค่ภาพฝันในจินตนาการ

ท่ามกลางเสียงคัดค้านว่า การเป็นผู้จัดการร้านหนังสือสำหรับตัวเธอนั้นช่างไม่สมกับความรู้ความสามารถ เธอเหมาะจะเป็นบรรณาธิการนิตยสารเสียมากกว่า เงินเดือนของผู้จัดการร้านหนังสือนั้นเล่าก็ช่างน้อยนิดเมื่อเทียบความเหนื่อยและความครียดกับความรับผิดชอบสูง ไหนจะทั้งหนังสือและพนักงาน แต่พี่สาวคนนี้เธอเลือก งานที่สร้างความสุข มากกว่าที่จะคิดในเรื่องของค่าตอบแทน ลองคนเราได้รักในสิ่งใดแล้ว เราก็ไม่คิดเรื่องกำไรขาดทุนหรอกค่ะ จริงไหม ในเมื่อประสบการณ์ไม่มีโรงเรียนไหนสอนและที่สำคัญเงินก็ซื้อไม่ได้ด้วยซิ มีเพียงแค่แรงใจกับแรงกายเท่านั้นที่จะทำให้เราได้มันมาครอบครอง

เมื่อโอกาสแห่งการได้เป็นผู้จัดการร้านหนังสือมาถึง แน่นอนว่าพี่สาวคนเก่งของฉันย่อมไม่พลาดโอกาสนี้แน่นอน เพราะเราไม่อาจทราบได้ว่าโอกาสนั้นจะมาเคาะประตูที่หน้าบ้านเราอีกเมื่อไหร่

ตอนที่อ่านหนังสือเล่มนี้ในช่วงแรกๆฉันก็ไม่คิดหรอกนะคะว่า ฉันจะกระโดดเข้าไปมีส่วนร่วมเป็นปูน้อยตัวจิ๋วที่แอบเดินตามพี่ปูไปตามบทต่างๆในหนังสือ เพราะถึงแม้ฉันจะทำงานในแวดวงการขีดๆเขียนๆ ฉันก็เป็นแค่นักเขียนตัวเล็กๆ และก็ยังไม่เคยได้มีโอกาสไปนั่งเสวนาหนังสือและจิบกาแฟในร้านกาแฟกับนักเขียนอาวุโสที่มีความคิดแหลมคมอย่างที่พี่ปูเล่า ฉันยังเป็นเพียงแค่คนที่เดินเข้ามาในร้านหนังสือ กวาดตามองหาหนังสือที่ต้องใจ นานๆครั้งก็แอบอยู่ในมุมเพื่อเป็นนักสืบคอยสังเกตการณ์ว่าจะมีใครบ้างไหมนะที่จะเลือกซื้อหนังสือของฉัน 55

บางครั้งก็เกิดอาการน้อยอกน้อยใจร้านหนังสือที่ไม่ช่วยเอาหนังสือของฉันตั้งขายในตำแหน่งที่คนซื้อสังเกตเห็นได้ง่ายๆ และความน้อยใจและกังวลใจเรื่องยอดขายหนังสือก็ทวีมากขึ้น เมื่อฉันเกิดอุตริคิดจะพิมพ์หนังสือขายเอง ท่ามกลางเสียงคัดค้านของพี่ๆที่รักทุกคนที่กล่าวตักเตือนด้วยความหวังดี ว่าหนังสือกล้อง Toy Camera ของฉันคงจะไม่วายเป็นดังปลาตัวเล็กๆที่ว่ายทวนกระแสน้ำที่เชี่ยวกรากแข่งกับหนังสือในกระแสที่มีเงินทุนหนาๆที่เหมือนกับเรือดำน้ำติดเทอร์โบ Y_Y ฉันช่างกล้าที่จะเจ็บตัวยิ่งนัก 55

ตอนที่ฉันอ่านหนังสือเล่มนี้ ฉันเห็นเงาของตัวเองที่ทับซ้อนกับพี่ปูอยู่ เหตุผลที่ทำไม่ได้มีอะไรนอกจากมาใจล้วนๆ ใจรักของคนที่จะทำหนังสือดีๆสักเล่มที่แม้จะไม่เห็นของเค้ากำไรงามที่ผลิดอกออกผลให้ชื่นใจรออยู่เบื้องหน้า แน่นอนว่าฉันไม่ต่างอะไรกับพี่ปูที่เดินไปติดกับกักดักความฝันอันงดงามนั้นอย่างเต็มใจ

"ความฝันอันงดงามมักหลอกล่อให้เราติดกับ แต่ความจริงต่างหากที่จะสอนให้เรารู้และเข้าใจ" วันนี้ฉันเข้าใจประโยคนี้โดยท่องแท้ และไม่เคยนึกเสียใจที่จ่ายค่าประสบการณ์ด้วยเงินลงทุนที่แสนแพง เช่นเดียวกับที่พี่ปูได้มอบวิญญานให้กับร้านหนังสือในช่วงเวลาหนึ่ง

ตอนที่เราเดินก้าวไปที่ร้านหนังสือด้วยความตื่นใจ ที่เห็นหนังสือน่าอ่านมากมายเรียงรายเชื้อเชิญให้เราหยิบอ่าน ความสุขในการเลือกซื้อหนังสือที่ร้านหนังสือเองต่างจากการซื้อออนไลน์คือการที่นิ้วมือของเราได้สัมผัสกับหนังสือที่จะเพื่อนคนใหม่ซึ่งหากได้ทักทายกันเป็นที่ถูกใจ เราก็อาจได้พาเพื่อนใหม่เหล่านั้นกลับบ้าน

เราไม่ได้สนใจหรอกว่าก่อนที่ร้านเปิด หรือ หลังร้านปิด มดงานในร้านหนังสือจะยุ่งขิงขนาดไหน เราจะเรียกหาเขาก็ต่อเมื่อเราหาหนังสือเล่มที่เราต้องการไม่เจอ หรือ หนังสือของเราที่เขียนหรือลงทุนพิมพ์ถูกจัดวางในตำแหน่งที่ผู้ซื้อมองให้เห็นอย่างที่กล่าวมา และอดจะกล่าวหาร้านหนังสือไม่ได้ว่าเป็นต้นเหตุที่ทำให้หนังสือของเราขายไม่ดี

หากฉันไม่ได้อ่านหนังสือเล่มนี้ ฉันก็คงไม่รู้หรอกนะว่า คนที่ทำงานในร้านหนังสือต้องทำงานหนักเพียงใด ต้องจัดการกับหนังสือปกใหม่ที่ถูกส่งมาวางที่หน้าร้านไม่ต่ำกว่าวันละ 40 เล่ม พระเจ้าช่วย! หนังสือเก่าตั้งมากมาย หนังสือใหม่ก็เข้ามาทุกวัน จะทำยังไงให้เจ้าของหนังสือทุกเล่มในร้านฯได้รับการจัดวางให้เป็นที่พอใจอย่างยุติธรรมเท่าเทียมกัน ฉันอยากจะเดินเข้าไปหนังสือเล่มนี้และถามพี่ปูในช่วงเวลาที่เป็นผู้จัดการร้านหนังสือจังเลยว่า "พี่จัดการกับกองทัพหนังสือเหล่านี้ได้อย่างไรกันเนี่ยะ!"

นี่คือส่วนหนึ่งของหนังสือเล่มนี้ที่ฉันก้าวเข้าไปมีส่วนร่วมโดยไม่รู้ตัว นอกเหนือจากนั้นก็คือประสบการณ์บางส่วนจากร้านหนังสือที่พี่ปูถ่ายทอด เช่นเรื่อง มิตรภาพที่งอกเงยระหว่างการทำร้านหนังสือ ความเห็นอกเห็นใจ ที่สร้างโอกาสให้คนตัวเล็กได้มีอาชีพเป็นนักเขียนชื่อดัง เป็นเจ้าสำนักพิมพ์ที่มีชื่อในเวลาต่อมา การเป็นศูนย์กลางในการแลกเปลี่ยนความรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับทำหนังสือ ได้สร้างเพื่อนใหม่ที่ช่วยเหลือเกื้อกูลกันในเวลาต่อมา

ฉันได้รู้จักกับพี่ปูและมีโอกาสได้ปรึกษาพี่ปูเรื่องการทำหนังสือก็เมื่อไม่นานมานี้นี่เอง แต่ฉันก็ยังประกายเห็นความสุขในแววตาของพี่ปูยามที่ได้คำแนะนำที่ดีๆกับฉันหลายอย่าง แม้แต่คำตบท้ายที่บอกกับฉันว่า "นี่เพราะรักกันจริงๆหรอกนะ ถึงได้เตือนว่าอย่าได้ริอ่านทำหนังสือ" ^_^ ฉันรู้ว่าพี่ปูพูดไปยังงั้นเองแหละ คนรักการทำหนังสือเหมือนกันแค่มองตาก็เข้าใจ

หนังสือเล่มนี้นอกจากจะให้เกร็ดความรู้เกี่ยวกับร้านหนังสือแล้ว คนที่ไม่ได้อินกับร้านหนังสือเมื่อได้อ่านหนังสือเล่มนี้ก็คงจะเกิดแรงฮึดที่จะทำสิ่งที่ฝันให้เป็นจริงอย่างแน่นอน และคงจะเริ่มเดินเข้าร้านหนังสือด้วยมุมมองใหม่และความเข้าใจที่มีต่อร้านหนังสือมากขึ้น ฉันขอเป็นตัวแทนของคนที่อ่านหนังสือเล่มนี้ และกำลังจะซื้อหนังสือเล่มนี้มาอ่านขอบคุณพี่ปูที่เขียนถ่ายทอดเรื่องราวดีๆที่เกิดขึ้นในร้านหนังสือในเราฟัง และขอบคุณที่พี่สาวคนนี้ที่เป็นตัวแทนของผู้หญิงอึดที่ไล่ตามความฝันให้เราไม่ย่อท้อที่จะทำให้ "ครั้งหนึ่งในชีวิตของเรามีความทรงจำดีๆที่ได้พยายามทำตามความฝันนะคะ"

วิชญา บุณยเกตุ (แตม)

2011-02-26T03:40:00.000-08:00

สวัสดีค่ะทุกคน แตมหายไปนานทีเดียวกับการ update เรื่องการทำอาหาร เพราะวุ่นวายกับสารพัดงานร้อยล้านอย่างที่เพื่อนๆที่รักคงทราบกันดี ^_^ ช่วงนี้แตมมีโอกาสได้เข้าครัวบ่อยๆ เพราะว่าแตมกำลังปรับเมนูอาหารที่ร้านค่ะ เพิ่งจะทำเมนูใหม่เสร็จสดๆร้อนๆ และช่วงนี้ก็มีโอกาสได้ทำ workshop สอนทำอาหารอยู่บ่อยครั้งจึงอยากจะแชร์สูตรอาหารที่ทำรับประทานได้ง่ายๆ ใช้เวลาไม่เกิน 20 นาทีมาให้เพื่อนๆได้ลองทำกัน

สูตรที่ว่านี้คือ Ham and Cheese Roll up served with Couscous and Pea ค่ะ เป็นสูตรของคุณ Martha Stewart จึงรับประกันความอร่อยและทำได้ง่ายอย่างแน่นอน

Chicken, Ham and Cheese Roll up served with Couscous and Pea

(สำหรับ 4 ที่)

เวลาในการเตรียม 15 นาที เวลาในการทำทั้งหมด 30 นาที

อกไก่ชิ้นบาง 8 ชิ้น

เกลือและพริกไทยบดหยาบ

ฮันนี่มัสตาร์ด 2 ช้อนโต๊ะ

เดลิแฮม สไลด์ตามแนวยาว 4 ชิ้น

สวิสชีส emmental cheese 24 เส้น

ถั่วลันเตาแช่แข็ง (frozen ให้น้ำแข็งละลาย) 2 ถ้วย

เนยจืด 1 ช้อนโต๊ะ

Couscous 3/4 ถ้วย

วิธีทำ

1.ตั้งอุณหภูมิเตาอบไว้ที่ 180 องศาเซลเซียส รองถาดอบด้วยอลูมินั่มฟอยล์ วางอกไก่ลงบนเขียงปรุงรสด้วยเกลือและพริกไทย

2.ทาอกไก่ด้วยฮันนี่มัสตาร์ด วางแฮมสไลด์ 1 แผ่น และชีสสองแผ่น ลงบนอกไก่แต่ละชิ้น ม้วนอกไก่ด้านที่ปลายแคบให้เป็นวง แล้วงางด้านที่ม้วนลงบนถาดอบ วางชีสสองชิ้นลงบนชิ้นไก่อย่างละ 2 ชิ้น เข้าอบจนสุกประมาณ 6-10 นาที

3. ในขณะเดียวให้ผัดถั่วลันเตากับเนย และเติมน้ำลงไป 1 ถ้วยจนเดือด แล้วนำผสมกับคูสคูสในอ่างผสม ทิ้งไว้ประมาณ 5 นาที ใช้ส้อมยีให้เข้า ปรุงรสด้วยเกลือพริกไทย และเสิร์ฟพร้อมอกไก่ค่ะ

แค่นี้ก็ได้มื้ออาหารง่ายๆที่อุดมด้วยประโยชน์แล้วล่ะค่ะ นอกจากอาหารจานนี้ที่ทำได้ง่ายแล้ว ยังมีสูตรคุ้กกี้แสนอร่อยอีกหนึ่งสูตรให้ได้ลองทำกันเล่นๆอีกด้วยนะคะ ใครชอบคุ้กกี้ช็อคโกแลตเนื้อนุ่มฉ่ำๆ สูตรนี้ทำแล้วไม่ผิดหวังอย่างแน่นอนค่ะ เป็นสูตรที่แตมปรับมาจากสูตรคุ้กกี้ของคุณ Martha Stewart เช่นเดียวกันค่ะ รอช้าอยู่ใยไปอุ่นเตาอบที่ 180 องศาเซลเซียสรอไว้เลยนะคะ

Double Chocolate Cookie

ดับเบิ้ลช็อคโกแลตคุ้กกี้ (ได้ประมาณ 24 ชิ้น)

ส่วนผสม

ช็อคโกแลตชนิดหวานน้อยสับหยาบ (unsweetened Chocolate) 115 กรัม

แป้งอเนกประสงค์ตวงอัดแน่น 1 ถ้วย

ผงโกโก้ชนิดไม่หวาน 3 ช้อนโต๊ะ

ผงฟู 1 ช้อนชา

เกลือบดหยาบ 1/2 ช้อนชา

เนยจืด (ทิ้งไว้ให้นิ่ม) 115 กรัม หรือ 1/2 ถ้วย

น้ำตาลทราย 3/4 ถ้วย

น้ำตาลทรายแงดชนิดสีอ่อน 1/2 ถ้วย

ไข่ขนาดใหญ่ 2 ฟอง

กลิ่นวนิลลา 1 ช้อนชา

แครนเบอร์รี่แห้ง 1/2 ถ้วย

ช็อคโกแลตชิปหวานน้อย 1/2 ถ้วย

วิธีทำ

1.ตั้งเตาอบไว้ที่อุณหภูมิ 180 องศาเซลเซียส ละลายช็อคโกแลตในชามทนความร้อนที่มีน้ำเดือดเบาๆจนละลายดี พักไว้ แล้วร่อนแป้ง ผงฟู และเกลือเข้าไว้ด้วยกัน

2.ตีเนยและน้ำตาลในอ่างจนขึ้นฟู เติมไข่ วนิลลาและช็อคโกแลตเข้าด้วยกัน แล้วจึงเติมช็อคโกแลตชิปและแครนเบอร์รี่ครึ่งสูครลงไปคนผสม

3.ตักส่วนผสมของคุ้กกี้ด้วยที่ตักไอศกรีมไซส์เล็กลงบนแผ่นรองอบให้ห่างกันชิ้นละ 3 นิ้ว โรยด้านบนชิ้นด้วยช็อคโกแลตชิปและแครนเบอร์รี่ที่เหลือ อบนานประมาณ 15-17 นาทีจนผิวหน้ากรอบและแตก กลับด้านถาดอบเมื่อครบเวลาหนึ่งนึงในการอบ พักคุ้กกี้ไว้ 3 นาทีบนถาดอบให้เย็นสักนิดก่อนที่ย้ายมาวางพักไว้บนตะแกรงจนเย็นสนิทก็เป็นอันเรียบร้อย

ลองไปทำดูกันนะคะ ง่าย อร่อย และ สนุกดีค่ะ ^_^

2010-06-14T03:52:00.001-07:00

เมนูที่ 4 ::Breakfast Cassorole

ถึงแม้อาหารเช้าจะได้ชื่อว่าเป็นอาหารมื้อแรกของวันที่สำคัญที่สุด แต่เชื่อว่าหลายๆคนไม่ค่อยรับประทานอาหาร อาจจะเพราะตื่นสาย รีบ หรืออ้างว่าเช้าเกินไปกินอะไรไม่ลง แต่เชื่อเถอะค่ะว่า อาหารเช้ามีความสำคัญมากทีเดียว เพราะจะทำให้เราทำงานได้ดี มีพลัง สมองสดใส และไม่ทำให้หิวมากจนเกินไปจนกินอาหารมื้อกลางวันราวกับว่าอดยากมานานแสนนาน

สำหรับแตมแล้ว หากพอจะมีเวลาจะลงมือทำอาหารเช้าเอง และอาหารจานนั้นจะต้องสุดพิเศษเพื่อให้สมกับการลงทุนเข้าครัว อาหารเช้าจานที่ว่านี้คือ" Breakfast Cassorole" พอดีว่า ตอนนี้เหลือไส้กรอกของ Roma Palio เขาใหญ่ที่ได้จากพี่มดมาอีกหนึ่งอย่าง คือ "ไส้กรอกเบค่อนและชีส" ค่ะก็เลยคิดว่างั้นลองเอาเจ้าไส้กรอกนี้มาทำเป็นอาหารเช้าเมนูนี้ดีกว่า

Breakfast Cassarole

ส่วนประกอบสำหรับ 1-2 ที่ค่ะ

+ไส้กรอกเบค่อนและชีส 1 แท่งทอดแล้วหั่นเป็นแว่นๆ
+ แอสพารัสทอด 4 ต้น

+ขนมปังแผ่น 4 แผ่นหั่นเต๋า เอาขอบออกด้วยนะคะ

+นมสด 1/2 ถ้วย

+ไข่ไก่ 3 ฟอง

+ มอสซาเรลล่าชีสขูด 1 ถ้วย

1.ผสมนมสดและไข่ไก่ตีให้เข้ากัน อาจปรุงรสด้วยเกลือและพริกไทยด้วยก็ได้นะคะ ระหว่างนี้ให้อุ่นเตาอบรอไว้ที่อุณหภูมิ 180 C ค่ะ

2. เทส่วนผสมข้อที่ 1 ลงในชามที่ใส่ขนมปังแผ่นที่ตัดเป็นสี่เหลี่ยมลูกเต๋า แล้วนำไปแช่ในตู้เย็นอย่างน้อยครึ่งชั่วโมงค่ะ เพื่อให้ส่วนผสมของไข่และนมซึมเข้าไปในขนมปัง สำหรับคนที่จะทำกินเป็นอาหารเช้า อาจจะทำแช่ทิ้งไว้ตั้งแต่ตอนกลางคืนก็ได้ อย่าลืมเอาพลาสติกใส่คลุมปากชามก่อนนำเข้าตู้เย็นนะคะ และชามก็ควรก็เป็นภาชนะที่สามารถเข้าเตาอบได้ หรือไม่ก็ใส่ถาดอบก็ได้นะคะ

3. นำเอาชามขนมปังออกมาจากตู้เย็นแล้วโรยหน้าด้วยมอสซาเรลล่าชีสขูดโรยด้านหน้าชามหรือภาชนะอบให้เต็ม

4. นำเข้าอบและอบนานประมาณ 25 นาทีค่ะ หรือจนกระทั่ง

สุกดีคือจิ้มด้วยไม้จิ้มฟันไม่เละค่ะ จะได้อาหารในชามที่ดูน่ารับประทานมากๆ

5. นำเอาไส้กรอกที่ทอดและแอสพารัสมาจัดเรียงให้สวย

งามตามภาพนี้เลยค่ะ

และ...แล้ว ตอนที่ 1 ที่ว่าด้วยเรื่องของฝากจากพี่มดก็จบลงแล้วล่ะค่ะ หวังว่าเพื่อนๆคงจะได้ไอเดียดีๆในการนำวัตถุดิบจำพวกไส้กรอกและแฮมมาทำอาหารอร่อยๆกันบ้างนะคะ และเตรียมพบกับเมนูต่อไปกับน้องฝนและลูกโป่งได้เร็วๆนี้ค่ะ

ขอขอบคุณ

พี่มด สำหรับของฝากจากร้าน Roma Palio เขาใหญ่

โอ๊ตและเจี๊ยบ ที่ช่วยมาเป็นแขกร่วมรับประทานอาหาร

น้องต๋อนที่ช่วยถ่ายภาพและช่วยออกแบบโลโก้ Meet and Eat by Tam

2010-06-12T17:06:00.000-07:00

Smoked Honey Ham

หลังจากที่ได้ลองนำไส้กรอกอิตาเลี่ยนก้อนอ้วนโตมาทำเป็น"สปาเก็ตตี้ไส้กรอกอิตาเลี่ยนกันแล้ว วันนี้ลองเอา Smoked Ham ก้อนจากร้าน Roma Palio อีกเช่นเคยมาทำอาหารง่ายๆกันดีกว่าค่ะ เชื่อว่าหลายคนเวลาได้ แฮมรมควัน ก้อนโตก็จะนึกไม่ออกว่าจะทำอะไรกินดี เอาเมนูง่ายสุดๆเลยก็คือ เอาแฮมไปกริลล์แล้วจิ้มกินกับซอสมะเขือเทศและมัสตาร์ด 5555 หรือถ้านึกอะไรไม่ออกก็นำไปทำลาบหรือยำแบบไทยๆ

วันนี้ก็เลยขอเสนอการทำเมนู Smoked Honey Ham ให้ลองทำกันดูค่ะ ขั้นตอนง่ายๆไม่ยุ่งยากเลยในการที่จะเนรมิตให้เจ้าแฮมก้อนโตนั้นกลายเป็นอาหารจานพิเศษที่คนมาร่วมรับประทานอาหารกับเราร้องอุทานเมื่อยามได้เห็นและได้รับประทานอาหารจานนี้ค่ะ

เมนูที่ 3 :: Smoked Honey Ham

ส่วนประกอบ

Smoked Ham 1 ก้อนโตหั่น (หั่นเป็นชิ้นหนาประมาณ 1 ซม.)
สัปประรดแว่นเชื่อมกระป๋อง (1 ชิ้นต่อแฮมหนึ่งชิ้น)
น้ำสัปปะรด 1 ถ้วย
น้ำตาลทรายแดง 1/2 ถ้วย

น้ำผึ้ง 1/2 ถ้วย

เกลือและพริกไทยเพื่อปรุงรส

1. นำแฮมรมควันและสัปปะรดแว่นเชื่อมไปทอดในกระทะกริลล์
จนขึ้นลายสวยทั้งสองด้าน

2.เคี่ยวน้ำสัปปะรด น้ำตาลทรายแดง และน้ำผึ้งเคี่ยวจนกลายเป็นน้ำเชื่อมหอมหวาน

พอเคี่ยวแล้วจะได้น้ำเชื่อมสัปประรดแบบนี้ค่ะ นำไปราดกับแฮมรมควัน สัปปะรดที่จัดใส่จาน เสิร์ฟพร้อมเครื่องเคียงอย่างมันบดและผักผัดเนยก็จะเพิ่มความอร่อยและน่าประทานของอาหารจานนี้ค่ะ

โอ๊ตกับเจี๊ยบดูจะชอบอกชอบใจกับอาหารจานนี้เป็นพิเศษค่ะ และอาหารจานนี้ก็หมดวับไปกับตาในเวลาอันรวดเร็ว ^^

2010-06-10T17:48:00.000-07:00

เมนูที่ 2 :: Tammy ‘s Italian Sausauge Spaghetti

หลังจากที่กิน appetizer อย่าง kimchi croquette รองท้องไปแล้ว โอ๊ตก็เริ่มโวยวายถามหาอาหารจานถัดไปทันที นางซินก้นครัวอย่างชั้นก็เลยต้องลนลานลงไปทำอาหารให้คุณชายโอ๊ต ฉันเลือกไส้กรอกอิตาเลี่ยนที่ดูชิ้นอวบๆน่าตาดีมาลองทำสปาเก็ตตี้ไส้กรอกอิตาเลี่ยนตำรับของแตมค่ะ ลองทอดไส้กรอกชิมก่อน อืมมม รสนุ่มหอมกลิ่นพริกไทยหน่อยๆสมราคาคุยของพี่มด เดี๋ยวลองเอาไปผัดกับสปาเก็ตตี้ดูกับซอสก็ได้รู้กัน

ส่วนประกอบของ Tammy’s Italian Sausage Spaghetti (สำหรับ 1 ที่)

+ Roma Italian Sausage ทอดแล้ว 1 ชิ้นหั่นเป็นแว่นๆ

+ เส้นสปาเก็ตตี้ที่ลวกแล้ว 150 กรัม

+ น้ำส้มสายชูบัลซามิค 2 ช้อนโต๊ะ

+ น้ำซุปไก่ 1/2 ถ้วย (ใช้น้ำซุปสำเร็จรูปก็ได้นะคะ)

+ กระเทียบสับ 1 ช้อนโต๊ะ

+ หอมใหญ่สับ 1 ช้อนโต๊ะ

+ น้ำมันมะกอก 2 ช้อนโต๊ะ

+ พริกแดงแห้งไว้โรยหน้าเพิ่มสีสันและรสชาติ

+ เกลือและพริกไทยเพื่อปรุงรส

1.เริ่มจากการตั้งน้ำมันมะกอกในกะทะให้ร้อนก่อน แล้วจึงนำกระเทียมสับและหอมใหญ่สับมาผัดในกะทะจนส่งกลิ่นหอมเป็นสีเหลืองทอง จึงเติมน้ำซุปไก่ น้ำส้มสายชูบัลซามิคตามด้วยเส้นสปาเก็ตตี้ที่ลวกแล้ว

2.จากนั้นก็ปล่อยให้เสร็จเดือดปุดๆอยู่ในน้ำซอสนั่นแหละคะ จนน้ำซอสเหือด อย่าผัดบ่อยมาก เพราะเส้นจะแหลกได้นะคะ ปล่อยให้เส้นออนเซ็นไปเรื่อยๆ

3.ทีนี้พอน้ำซอสเดือดแล้วเราก็เอาไส้กรอกอิตาเลี่ยน และพริกแห้งลงไปผัดปรุงรสด้วยเกลือและพริกไทยตามรสที่ชอบเลยค่ะ ไม่ชัวร์ก็ชิมไปเติมไปได้นะคะ แต่ระวังอย่าชิมจนหมดเสียก่อนเป็นพอ

4.ตกใส่จานเลยค่ะ ตกแต่งด้วยพาสลีย์สับและใบอิตาเลี่ยนเบซิลก็งามแล้วค่ะ

ขอรีบเอาไปเสิร์ฟให้โอ๊ตก่อนนะคะ เพราะท่าทางโมโหหิว ต้อง เอาใจหน่อย อุตสาห์มาเป็นแขกรับเชิญทั้งที -_-" ตบท้ายด้วยภาพของน้องเจี๊ยบและภาพหวานๆของคู่รักค่ะ ^^

อยากสวีทหวานแบบนี้ก็ลองไปทำกันดูนะคะ และรอชมเมนูถัดไปได้เร็วๆนี้ค่ะ

2010-06-07T21:14:00.000-07:00

ยินดีต้อนรับสู่บล็อคการทำอาหารของแตมนะคะ ก้ออย่างที่ได้บอกเพื่อนๆใน fb เอาไว้ว่า แตมได้รับแรงบันดาลใจในการทำอาหารจากเพื่อนๆที่พากันแวะเวียนมากินข้าวกับแตมแทบทุกวันค่ะ ก้อเลยคึกคักอยากทำ blog ขึ้นมาบ้างอะไรบ้าง

เพื่อนของแตมมีหลากหลายแนวแต่ละคนก็ชอบกินอาหารกันคนละแบบ ดังนั้นเพื่อให้การทำอาหารเป็นที่ถูกใจแก่เพื่อนๆที่มาเยี่ยมเยือน จึงต้องปรนนิบัติพัดวีเอาอกเอาใจกันเสียหน่อยนะคะ

สำหรับเมนูเซ็ทแรก คนที่แตมเตรียมปูพรมแดงเชิญมาเป็นแขกเพื่อร่วมรับประทานอาหารค่ำด้วยก็คือ โอ๊ต ลูกพี่ลูกน้องหนุ่มสุดหล่อ ที่ควงคู่มาดินเนอร์กับแฟนสาวแสนสวย ส่วนวัตถุดิบที่เราจะมานำมาทำเป็นอาหารค่ำกันวันนี้ แตมได้รับ อภินันทนาการมาจากพี่มด ซึ่งหอบหิ้วสารพัดไส้กรอกและแฮมรมควันจากร้าน Roma Palio ที่เขาใหญ่ค่ะ ได้ความมาว่าเจ้าของร้านเนี่ยะเค้าไปร่ำไปเรียนการทำไส้กรอกมาจากอิตาลีเลยทีเดียว แล้วแตมก็ยังได้กิมจิยี่ห้อ มาโม ที่โลโก้เหมือนมาม่ามากมาอีกหนึ่งกระปุก พี่มดบอกว่าอร่อยมาก แต่แตมไม่เชื่อหรอกค่ะ ของแบบนี้ต้องพิสูจน์

ตอนที่ 1 ของฝากจากพี่มด (ไส้กรอกและแฮมรมควันจากร้าน Roma Palio เขาใหญ่)

นายแบบ :: โอ๊ต / นางแบบ :: น้องเจี๊ยบ ช่างภาพ :: ต๋อน

นางซินก้นครัว :: แตม

เมนูที่ 1 :: Kimchi Croquette

ปกติเวลาที่เราซื้อกิมจิมา เราก็จะกินแกล้มกับอาหารจานอื่นๆเพื่อแก้เลี่ยน หรือไม่ก็ไปทำซุปกิมจิ ข้าวผัดกิมจิตามเรื่องตามราว ก็เลยนั่งคิดว่าน่าจะลองเอากิมจิมาทำเมนูฟิวชั่น ก็เลยได้เมนูลูกครึ่งฝรั่งเศสเกาหลีอย่าง kimchi croquette มาค่ะ

ส่วนประกอบ

+มันฝรั่งต้มปอกเปลือก 1 ผล

+ครีมชีส 1/3 ก้อน

+เกล็ดขนมปังละเอียด 1/2 ถ้วย

+เกลือและพริกไทยเพื่อปรุงรส

+กิมจิ 1/2 ถ้วย

+แป้งอเนกประสงค์สำหรับคลุก

+ไข่ไก่ 1 ฟอง

+เกล็ดขนมปังสำหรับชุบ(แนะนำว่าเกล็ดหยาบดีกว่าเกล็ดละเอียดค่ะ)

1.ปั่นมันฝรั่ง ครีมชีส และเกลือพริกไทยผสมเข้าด้วยกันในเครื่องบดผสมอาหารจนเป็นเนื้อเดียวกันอย่างที่เห็นค่ะ

2.นำกิมจิที่สับแล้วมาคลุกผสมกับส่วนผสมในอ่าง รวมทั้งเกล็ดขนมปังป่นให้เข้าเป็นเนื้อเดียวกัน

3.ปั้นให้เป็นก้อนกลมแบบนี้เลยค่ะ

4.นำไปคลุกกับแป้งอเนกประสงค์ ไข่ และเกล็ดขนมปังตามลำดับ

5.นำไปทอดในกะทะที่น้ำมันร้อนจัดค่ะ ตั้งไฟปานกลางนะคะ

6.พอสุกจะได้แบบนี้ค่ะ แล้วก็มาจัดจานกินกันได้ค่ะ

อร่อยหรือไหมนั้นดูจากหน้าของโอ๊ตได้เลยค่ะจิ้มกินกับ tartar sauce ซอมะเขือเทศ หรือซอสพริกก็อร่อยได้ง่ายๆแล้วล่ะค่ะ

ส่วนพระเอกอย่างสารพัดไส้กรอกและแฮมรมควันติดตามตอนต่อไปนะคะ

Easy Recipe :: ทอดมันข้าวโพดกุ้งสับ

2009-04-19T09:15:00.000-07:00

ทอดมันข้าวโพดกุ้งสับ

ของว่างจานโปรดที่ทำแสนง่าย

ฉันเป็นคนไม่ชอบกินอาหารจานใหญ่ๆที่ต้องกินอย่างเป็นเรื่องเป็นราว แล้วก็หาเครื่องดื่มที่ชอบ อาจจะเป็นโค้กเย็นๆ ชามะนาว หรือไม่ก็ไวน์นั่งจิบไปด้วย 555 ดังนั้นอาหารในชีวิตประจำวันของฉันจึงมักจะเป็นอาหารทานเล่นเสียมากกว่า ทอดมันข้าวโพดนี่เป็นหนึ่งในสุดยอดเมนูที่โปรดปรานเลยล่ะค่ะ เพราะว่าข้าวโพดทั้งหอมและหวานและยังได้รสกุ้งสับกรุบๆ จิ้มกับน้ำจิ้มไก่ อร่อยเริ่ดมากๆ ลองทำกันดูไหมคะ เพราะว่ามันง่ายแสนง่ายจริงๆ แถมยังเป็นอาหารสุขภาพด้วยค่ะ

ส่วนประกอบ

ข้าวโพดหวานที่ตำพอแหลกๆ (เฉพาะเม็ด) 2 ถ้วย

กุ้งสับ 1/4 ถ้วย

ไข่ 1 ฟอง

แป้งสาลีอเนกประสงค์ 2 ช้อนโต๊ะ

แป้งโกกิ 2 ช้อนโต๊ะ

เกลือและพริกไทย (ปรุงรสตามใจชอบ)

น้ามันพืช 1 ถ้วยสำหรับทอด

1. เริ่มจากผสมข้าวโพดหวาน กุ้งสับ ไข่ที่่ตีผสมแล้ว แป้งอเนกประสงค์ แป้งโกกิ และเครื่องปรุงรสให้เข้ากัน

2. ตั้งนำมันในกะทะให้ร้อน

3. เอาส่วนผสมที่ได้ในขั้นตอนที่่ 1 มาปั้นเป็นก้อนแล้วกดให้แบน

4. นำมาทอดกะทะที่ตั้งน้ำมันจนร้อนจัด อย่าลืมพลิกกลับด้านนะคะ เดี๋๋ยวจะไหม้ซะก่อน

5. พอสุกเหลืองทองได้ที่ก็นำไปซับมันบนกระดาษ

6.พร้อมเสิร์ฟแล้วค่ะ ง่ายใช่ไหมล่ะ จิ้มกับน้ำจิ้มไก่อร่อยมากๆ

แต่ขอเตือนนะคะ กินมากๆ น้ำหนักขึ้นอย่ามาโทษกันนะคะ

My Holiday in Philly,USA

2009-04-18T07:05:00.001-07:00

Post card from NYC-PA

เวลาไปเที่ยวต่างประเทศทีไร ก็จะมีเพื่อนๆขอให้ส่งโปสการ์ดมาให้หน่อย แต่ไม่มีกี่คนหรอกนะที่ได้รับโปสการ์ดจากฉัน นั่นเป็นเพราะฉันเกลียดการเขียนโปสการ์ด เวลาที่รู้สึกว่า "ต้องเขียน" ฉันก็จะรู้สึกว่าไม่มีอะไรจะเขียนขึ้นมาซะอย่างนั้น แล้วจะเล่าอะไรให้ฟังดีล่ะ ? เพราะความจริงแล้วการเที่ยวการพักผ่อนในแบบฉบับของฉันมันเรียบง่าย และ ไม่มีอะไรมากมายขนาดที่ต้องเล่าให้ฟังนี่นา ดังนั้นข้อความในโปสการ์ดของฉันจึงมักจะเป็นเรื่องราวที่ขาดๆเกินๆ เร่งรีบ และดูเหมือนไม่ค่อยตั้งใจ คราวนี้ฉันก็เลยอยากจะลองเล่าถึงการไปเที่ยวแบบไม่ตั้งใจประดิดประดอยเขียนดูบ้าง เพราะก็อยากจะรู้เหมือนกันว่า หากตัวเองจะลองเล่าเรื่องเหมือนการส่งโปสการ์ด มันจะให้ความรู้สึกที่แตกต่างจากเขียนส่งงานคอลัมน์ไหมนะ?

NYC

ฉันเริ่มต้นการท่องเที่ยวที่นิวยอร์คก่อน "นิวยอร์ค" มหานครใหญ่ที่ใครหลายๆคนบอกว่าทุกสิ่งอย่างที่ล้วนเป็นสุดยอดของความปรารถนาอยู่ที่นครแห่งนี้ ฉันมองเห็นสิ่งที่ใครต่างหลงใหลได้ปลื้มแต่ฉันกลับไม่ซาบซึ้ง ผู้คนที่จอแจ การจราจรที่แน่นขนัด เสียงรถดับเพลิงดังวี๊ดๆทั้งในยามหลับและตื่นช่างรบกวนโสตประสาทและความสงบได้อย่างเหลือเชื่อ ตึกสูงใหญ่ที่แหงนหน้ามองแล้วรู้สึกอึดอัดหายใจไม่ออก

ดังนั้นนิวยอร์คจึงไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวในอุดมคติของฉันสักเท่าไหร่

หากจะให้เขียนโปสการ์ดเล่าเรื่องจากนิวยอร์ค จะให้ฉันเล่าถึงอะไรดีล่ะ ถ้าให้นึกถึงสถานที่ก็คงจะเป็นลานเสก็ตหน้าร็อคกี้เฟลเลอร์ พูดจริงๆ ที่นี่ก็ไม่ได้เป็นสถานที่สวยเก๋อะไร เพียงแต่ว่าเป็นฉากหนึ่งในหนังเรื่อง Serendipity ที่ฉันชอบดูมากๆ อยากจะไปเล่นไอซ์เสก็ตดูเหมือนกัน แต่ก็คงไม่ไหวเพราะอากาศหนาวจับใจ หลังจากได้แอ็คท่าเป็นนางเอกหน้าลานไอซ์เสก็ตพอเป็นพิธีแล้ว นอกจากนั้นฉันก็ไม่ได้ไปไหนมากนัก เพราะเพลียจากการอาการ "jetlag" พอวนรถดูเมืองก็กลับมาหลับอย่างเซื่องซึมที่โรงแรมและเปิดแผ่นดีวีดีละครเกาหลีไปด้วย หลายคนที่อ่านคงจะคิดว่าบ้าหรือเปล่ามาตั้งไกล ทำไมไม่ขยับเขยื้อนกายไปไหน อย่างนี้อยู่บ้านดีกว่ามั๊ง อืม..ก็อาจจะจริง แต่ว่าฉันเป็นคนที่ไม่ฝืนเที่ยวเวลาที่สภาพร่างกายและจิตใจไม่พร้อม เพราะเที่ยวแล้วไม่สนุก

แต่ถึงฉันจะไม่อยากออกไปไหน น้องสาวที่เป็นคนจัดทริปก็ยังสามารถลากตัวฉันออกมาจากถ้ำได้ "ละครเกาหลีน่ะ ดูที่บ้านก็ได้ มานั่งดูอะไรตอนนี้ย่ะ ไปดูละครเวทีกันดีกว่่า" ไหนๆ ก็จัดมาแล้ว ฉันก็เลยได้ไปดูละครเวทีเรื่อง "Phantom of the Opera" หรือ "ผีโรงละคร" ขอสารภาพว่าแอบหลับค่ะ และเหลือบไปมองคนข้างๆก็หลับเหมือนกัน แสดงว่ามันคงไม่สนุกจริงๆ 555 หรือไม่พวกเราก็อาจจะเป็นชนกลุ่มน้อยในโรงละครที่ไร้สุนทรียภาพในการเสพงานศิลปะเหมือนกัน ดูละครเสร็จ ท้องฉันก็เริ่มร้องโวยวายว่า "หิว" เพื่อนของน้องสาวที่เป็นชาวนิวยอร์คเกอร์ที่ไปดูละครด้วยกันก็เลยเสนอว่า "งั้นไปกินข้าวกัน" เราก็นั่งรถไฟใต้ดินไปกินอาหารญี่ปุ่นตามคำขอของฉัน ช่วงนีฉันเริ่มตื่นหลังจากได้คาร์โบไฮเครตและโปรตีนเข้าสู่ร่างกาย และ เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ อย่างสาเก และ โมฮิโต้สาเก สักเล็กน้อยให้พอคึกคัก ตอนแรกก็ว่าจะไปบาร์ขนมกันต่อ แต่บังเอิญแฟนสาวของพ่อหนุ่มนิวยอร์คเกอร์เกิด emotional Crisis เราก็เลยแยกย้ายกันไปตามระเบียบ ๆ

"เรื่องเที่ยวเรื่องเล็ก แต่เรื่่องกินเรื่องใหญ่" คตินี้สืบทอดมาจากต้นตระกูลเจ้าคุณปู่ เราไม่ได้แสวงหาร้านอาหารที่หรูเริ่ด แต่เราแสวงหาร้านอาหารที่อร่อยเป็นหลัก มีคนแนะนำว่าเสต็กเนื้อทอดร้านหนึ่งในเขต Brooklyn อร่อยมาก ร้านเสต็กร้านนี้มีชื่อว่า "Peter Luger Steak House" เค้าโฆษณาตัวเองว่าร้านของข้าน่ะโด่งดังมากว่า 100 ปี และถือได้ว่าเป็นร้านอันดับหนึ่งในนิวยอร์คมากว่า 24 ปีแล้ว เมื่อก้าวเข้าไปในร้านจะเห็นป้ายแสดงรางวัลเกียรติคุณยาวเต็มฝาผนัง เนื้อที่นี่ถูกเลือกอย่างพิถีพิถัน ส่วนที่ใช้ทำเสต็กเรียกว่า "Short Loin" เป็นส่วนหลังของวัว เนื้อวัวของที่นี่จะมีสีชมพูเข้ม และมีไขมันหรือ marble กระจายอยู่ทั่วชิ้น คิดดูแล้วกันนะคะว่าจะนุ่มลิ้นและละลายในปากได้สักขนาดไหน ปกติฉันเป็นคนระวังเรื่องการกิน เพราะยอมรับว่ากลัวอ้วนค่ะ ยิ่งเนื้อที่มันๆแล้ว ก็ควรหลีกเลี่ยง แต่งานนี้สู้ตาย เอาเป็นว่าโต๊ะของเราสั่งเสต็กกันหมดยกเว้นแม่ที่ไม่กินเนื้อ ที่นี่นอกจากเนื้อสเต็กแล้วก็ซอสเสต็กสูตรต้นตำรับที่เป็นเกรวี่รสชาติออกหวานๆเปรี้ยวๆ เราสรุปกันว่า อร่อยจริงคะ เพราะคุณภาพเนื้อดีเยี่ยม อืม แต่รสชาติมันคุ้นๆเหมือนสลัดสเต็กเนื้อย่างตำรับสีลมภัตตาคารยังไงก็ไม่รู้ บางทีเจ้าของร้านสีลมภัตตาคารอาจจะได้แรงบันดาลใจจากร้านเสต็กเจ้านี้ก็ได้

หลังจากงงงวยกับการท่องเที่ยวอยู่ในนิวยอร์คสามวันสองคืนเราก็อพยพกลับไปที่่เมืองฟิลลาเดเฟีย (Philadephia) ซึ่งเป็นเมืองที่น้องสาวของฉันเรียนปริญญาโทอยู่ ที่เราหอบสังขารกัันมาไกลถึงอเมริกาก็เพื่อมาเยี่ยมน้องสาวของฉันนี่แหละค่ะ ที่เมืองนี้มีอะไรดีบ้าง เมืองฟิลลาเดเฟียถือได้ว่าเป็นเมืองเก่าที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของอเมริกาเลยทีเดียว เพราะว่าเคยเป็นเมืองหลวงแห่งแรกของประเทศอเมริกาล่ะ สัญลักษณ์ของเมืองก็คือ ระฆังที่มีรอยแตกร้าว (Liberty Bell) ถ้าไม่ร้าวก็เป็นของปลอมนะคะ เจ้าระฆังร้าวเนี่ยะถือได้ว่าเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นอิสรภาพ

"Proclaim LIBERTY throughout all the Land unto all the Inhabitants thereof Lev. XXV X

By Order of the ASSEMBLY of the Province of PENSYLVANIA for the State House in Philad^a

Pass and Stow
Philad
MDCCLIII"

หลังจากตีระฆังนี้ถูกตีดังแก็ง มันก็แตกซะงั้น กลายเป็นระฆังที่มี Gimmic ไปได้โดยไม่ต้องตั้งใจ นอกจากนี้แล้วมีอะไรที่น่าสนใจเกี่ยวกับเมืองนี้อีกเหรอคะ ก็คงเป็นเรื่องมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงอย่าง Wharton Business School ที่คุณมหาเศรษฐีอย่างโดนัลด์ ทรัมป์ จบมา ขอคุยหน่อยว่าน้องสาวเรียนที่นี่ค่ะ พี่สาวอย่างฉันเลยมีบุญได้ไปเที่ยวที่นี่ และได้เคยแอบแฝงกายไปเข้าห้องเรียนกับเค้ามาด้วย อยากถ่ายรูปห้องเรียนมาฝากให้ชมกันจัง แต่น้องสาวบอกว่าอย่าทำตัวบ้านนอกตื่นกรุงได้ไหม ฉันก็เลยอดถ่าย (เฮ้อ ไม่รู้ใครเป็นพี่เป็นน้องถึงต้องเชื่อฟังคุณน้องสาวไปซะทุกเรื่อง) ขอบอกว่านอกจากมหาวิทยาลัยจะคัดแต่สุดยอดของผู้มีมันสมองแล้ว สาวๆทั้งหลายจงฟังทางนี้ ขอประกาศให้รู้ทั่วกันว่า หนุ่มๆที่นี่นอกจากจะฉลาดแล้ว เค้าไม่เนิร์ดกันนะคะ หล่อเริ่ดและคุยสนุกมากๆ ถ้ารู้อย่างนี้จะตั้งใจเรียนตั้งแต่เด็กๆ และจะไม่รีบมีแฟนเลยล่ะ 5555

นอกจากมหาวิทยาลัยดังและหนุ่มหล่อที่ควรค่าแก่จับจองเป็นเจ้าของแล้ว ที่นี่ก็เป็นเมืองที่มีร้านอาหารและบาร์สุดยอดหลายแห่ง ที่มีชื่อเสียงมากคือ ร้านอาหารในกลุ่ม Starr Restaurant ที่มีถึง 12 แห่งในฟิลลี่ 2 แห่งในนิวยอร์ค 4 แห่งในแอตแลนติคซิตี้ และ ฯลฯ แต่ละร้านจะมีสไตล์และรูปแบบอาหารที่ต่างกัน

ร้านโปรดของฉันคือ "Alma de Cuba" ซึ่่งเป็นร้านอาหารกึ่งผับแนวคิวบา ร้านนี้แน่นตลอดถึงขั้นต้องโทรจองนานๆ อาหารจานเด็ดของที่นี่คือ "Duck Raspado" อกเป็ดอบกับน้ำทับทิม เสิร์ฟพร้อมข้าวกล้องอบกรอบๆที่คลุกกับถั่วบดรสเผ็ด ลูกเกดเชอรรี่ และไพน์นัท แค่ส่วนประกอบก็เริ่ดแล้วล่ะค่ะ แต่สำหรับเครื่องดื่มสุดโปรดสำหรับสาวผู้หลงใหลการดื่ม ต้องยกให้ "Classic Mojito" ที่มีดีกรีรัมจัดจ้าน ผสมกับน้ำตาลทรายแดง และน้ำมะนาวขมๆ ใบมินต์ และอ้อยสดๆหวานเจี๊ยบให้เคี้ยวเล่น เมาเร็วดีค่ะ แก้วเดียวเปรี้ยวได้ทั้งคืนจริงๆ 55555

นอกจากร้านนี้แล้วก็มีร้าน "Continental Martini Bar" ที่มีข้าวอิตาเลี่ยนอย่าง "Seared Tuna :: Sesame and Black Pepper Crusted (Served Rare) with Mushroom Risotto ข้าวกรุบกำลังได้ที่ แล้วปลาทูน่าที่ดิบๆก็ไม่คาวด้วยค่ะ

จริงๆแล้วยังมีร้านอาหารดีๆอีกหลายแห่งที่ฉันได้ไปรับประทานค่ะ แต่ขออุบไว้ก่อน เพราะอยากรวมเรื่องเล่าให้ฟัง เร็วๆนี้ฉันจะต้องไปที่ฟิลลี่อีกครั้ง รับรองว่าจะรีวิวร้านอาหารเริ่ดให้ได้อิ่มตากันทีเดียว รวมทั้งร้านอาหารที่ถือได้ว่าดีสุดในเมืองนี้ที่มิชิลินสตาร์ต้องยกนิ้วให้ อดใจรอกันหน่อยนะคะ

กินอิ่มกันแล้วเราไปเดินเล่นสวนพฤกษชาติกันหน่อยดีไหมคะ แม่ของฉันเป็นคนที่รักต้นไม้มากค่ะ ถ้าได้ชื่อว่าต้นไม้แล้วล่ะก็ ต่อให้ไกลแสนไกล แม่จะดั้งด้นไปหามันราวกับเป็นขุมสมบัติของอินเดียนน่าโจนส์ เราก็เลยไปเดินเล่นที่สวนพฤกษชาติ "Long Wood Garden" ที่อยู่บริเวณชานเมืองฟิลลี่ พันธุ์พืชและดอกไม้ที่นี่จะหมุนเปลี่ยนกันไปตามฤดูกาล ช่วงที่เราไป แม่บอกว่าดอกไม้ที่นี่อิมพอร์ตมาจากเมืองไทยทั้งนั้นแหละ ขนาดมาจากเมืองไทย แม่ยังตื่นเต้นเลย ไปดูดอกไม้งามยาวหน้าหนาวด้วยกันดีกว่าค่ะ

ดอกไม้สีเหลืองนี่สามารถเห็นได้ทั่วไป น้องสาวชั้นบอกว่า "กล้ามากนะ ที่เอาใบหน้าของหล่อนไปทาบกับดอกไม้งามๆ 555"

แหม แล้วทีคุณน้องล่ะ ก็เอาหน้าบานๆไปเข่งสวยกับดอกไม้เหมือนกัน เอาเป็นว่าเราสองคนพี่น้องก็ถ่ายรูปกันแบบกล้าสวยไม่เกรงใจดอกไม้กันเลย อิอิ เอ๋ หารูปสวยๆของคุณน้องไม่เจอ งั้นเอารูปคุณน้องกินใบไม้ไปก่อนแล้วกัน อิอิ

ฉันก็เดินไปเรื่อยๆ ก็ไปสะดุดตากับสาวน้อยน่ารักที่กำลังชมสวน ชั้นแอบได้ยินว่า สาวน้อยคุยกับแม่่ว่า

"คุนแม่ขา หนูไม่อยากกลับอ่ะ ขอหนูเดินเริ่ดๆเชิดๆในสวนอีกนิดได้ไหม?"

"เอ๊ะ คุณลูกขา แม่บอกไม่รู้ฟัง สวนมันจะปิดแล้ว ไว้แม่พามาใหม่"

ฉันชอบน้องคนนี่้จริงๆ รักต้นไม้แต่เด็ก ถ้าเด็กทั่วโลกเป็นแบบนี้เราก็ไม่ต้องห่วงเรื่องภาวะโลกร้อนอีกต่อไป

สวนนี่สวยงามจริงๆแล้วก็ใหญ่จริงค่ะ ที่นี่เค้าจะมีอีเวนต์กันเนืองๆ เช่นงานจิบไวน์และแขมเปญ ฟังดนตรีแล้วชมสวนไปด้วย งานคอนเสิร์ต งานแต่งงาน ฯลฯ เห็นแล้วอยากจัดงานแต่งงานที่นี่จริงๆค่ะ ฉันบอกแม่ว่าฉันตัดสินใจแล้วว่าหากแต่งงาน ฉัันจะมาจัดงานแต่งที่นี่ แม่ก็เลยทำสายตาว่างเปล่าแล้วถามว่า "แต่งกับใครเหรอคุณลูก แม่ไม่เห็นแวว คงจะมีแต่หนุ่มตำบล Longwood และวงศาคณาญาติที่มางานนี้ได้" ก็จริงนะคะ 555 เอาเป็นว่าชอบแล้วกัน ใครที่กระเป๋าสตังค์หนักๆ อยากได้งานแต่งฯ สวยๆเริ่ดๆ ก็เชิญขนเงินดอลล่าร์มาที่นี่ได้เลยค่ะ

เราเดินจนถึงเวลาเขาไล่กลับเลยล่ะค่ะ เอาเป็นว่าฉันขอจบเรื่องราวโปสการ์เพียงเท่านี้ เรื่องบางเรื่องก็ควรเก็บเป็นความทรงจำส่วนตัวใช่ไหมคะ ความสุขในการเที่ยวของแต่ละคนอาจจะไม่เหมือนกัน ของฉันก็แบบนี้คงเหมือนเรื่องราวที่ขาดตอนและความสมบูรณ์ในโปสการ์ดนั่นแหละค่ะ และนี่ก็คือความสวยงามที่ฉันค้นพบในการท่องเที่ยวในแบบของฉันเอง

Travel in Romania :: The mystery land of Dracura!

2009-04-18T02:22:00.000-07:00

โรมาเนีย

ดินแดนแห่งท่านเคาน์แดร็กคูร่า

“กาลครั้งหนึ่งนานแล้ว มีเรื่องเล่าขานกันว่า ณ คฤหาสน์เก่าแห่งหนึ่งในแคว้นทรานซิลวาเนีย มีท่านเคาน์ผู้มีอายุยืนยาวกว่าสามศตวรรษเป็นผู้ปกครองแคว้นแห่งนี้อยู่ กล่าวกันว่าบรรยากาศของปราสาทที่ผู้ครองแคว้นแห่งนี้ช่างวังเวงระคนความสยองขวัญ แขกผู้มาเยือนที่ปราสาทจะได้พบกับสาวงามในยามวิกาลที่แสนจะยั่วยวนใจ แต่ในวินาทีสุดแห่งชีวิตอาจจะเพิ่งมาตระหนักได้ว่าตนได้ตกเป็นเหยื่ออันโอชะของท่านเคาน์และเหล่าบริวารเสียแล้ว เรื่องของท่านเคาน์แดร็กคูล่าผู้กระหายเลือดจะเป็นแค่เรื่องที่แต่งขึ้นหรือจะเป็นเรื่องจริงจากตำนานกันแน่นั้น เป็นปริศนาที่ทำให้ผู้มาเยือนดินแดนโรมาเนียแทบทุกคนปรารถนาที่จะได้ทราบคำตอบ พร้อมๆกับอีกหลายคำถามในใจว่าดินแดนที่ลึกลับแห่งนี้ยังมีอะไรที่ซ่อนไว้ให้ค้นหาอีกไหมหนอ”

วันแรกของการเดินทาง บูคาเรสต์-ชมเมือง-ลานปฎิวัติสงคราม-รัฐสภาโรมาเนีย

เมืองหลวงของประเทศโรมาเนียชื่อว่าอะไรเอ่ยระหว่าง บูคาเรสต์ หรือว่า บูดาเปสต์? หลายคนตอบอย่างมั่นใจว่า “บูดาเปสต์” ซึ่งเป็นคำตอบที่ผิดค่ะ กรุงบูดาเปสต์เป็นชื่อเมืองหลวงของประเทศฮังการี ซึ่งเราอาจจะคุ้นหูมากกว่าเพราะวงดนตรีฮิปฮอบชื่อดังวงหนึ่งของบ้านเรายืมชื่อเมืองนี้มาใช้เป็นชื่อวงดนตรี ดังนั้นทุกท่านก็เข้าใจตรงกันแล้วว่า เรากำลังอยู่ที่ “กรุงบูคาเรสต์” (Bucharest) ซึ่งเป็นชื่อของเมืองหลวงประเทศโรมาเนียกันนะคะ บรรยากาศในเมืองบูคาเรสต์เป็นอย่างไรนั้น อยากให้ท่านลองนึกถึงบรรยากาศในประเทศยุโรป และประเทศที่มีความใกล้เคียงกันที่สุดก็คงจะเป็นมหานครปารีสที่แสนจะน่ารักและสง่างาม การที่ใครต่อใครพากันอ้างอิงว่ามีความคล้ายคลึงกันนั้นก็คงเป็นเพราะว่าภูมิประเทศของเมืองบูคาเรสต์ที่ถูกโอบล้อมไปด้วยเทือกเขาที่ทะเลสาบน้อยใหญ่จำนวนมากมายนั่นเอง นครแห่งนี้จึงได้รับสมญานามว่า “เมืองปารีสน้อย (Little Paris)”

สิ่งที่ยืนยันได้เป็นอย่างดีถึงความเป็นนครปารีสขนาดย่อมก็คือ ประตูชัยที่ตั้งอยู่บนถนน Kisseleff ที่มีหน้าตาราวกับเป็นฝาแฝดกับประตูชัยที่นครปารีส เพียงแต่มีขนาดย่อมกว่า ประตูชัยแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ความกล้าหาญและการพลีชีพของทหารชาวโรมาเนียในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง การชมเมืองของเราดำเนินไปอย่างตื่นตาตื่นใจ เมืองบูคาเรสต์ถือได้ว่าเป็นเมืองที่มีสถาปัตกรรมสไตล์ยุโรปเก่าแก่ที่น่าสนใจมากที่สุดแห่งหนึ่ง เพราะได้ผสมผสานสถาปัตยกรรมของประเทศในยุโรปที่แสนจะร่ำรวยด้วยมรดกทางศิลปวัฒนธรรมอย่างเช่น เยอรมัน ฮังการี ฝรั่งเศสไว้ได้อย่างลงตัว

และแล้ว... รถนำเที่ยวชมเมืองของเราก็พาเราไปยังบริเวณถนน Calea Victories (Victory Avenue) ซึ่งถือได้ว่าเป็นถนนสายที่เก่าแก่และสง่างามที่สุดในนครหลวงแห่งนี้ ถนนแห่งนี้จะเป็นที่ตั้งของสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญหลายแห่ง ไม่ว่าจะเป็น ลานปฎิวัติสงคราม (Revolution Square) ที่ถูกโอบล้อมไปด้วยอาคารที่มีความสำคัญคือ สำนักงานใหญ่ของพรรคคอมมิวนิสต์ CEC (CEC Headquarter) ที่ท่านผู้นำคอมมิวนิสต์ ประธานาธิบดีนิโคลัส เชาเชสกู (Nicolae Ceauşescu) ได้กล่าวสุนทรพจน์เป็นครั้งสุดท้ายก่อนสิ้นชีวิต และถัดออกไปไม่ไกลนักก็จะเป็นสโมสรทหาร (Military Club) และ โรงละครแห่งชาติของโรเนีย (The Romanian Athenaeum ) ที่ได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกชาวฝรั่งเศสชื่อดัง “ Albert Galleron” จึงทำให้โรงละครแห่งนี้ดูสง่างามแบบฝรั่งเศสและยิ่งใหญ่แบบโรมัน ภายในด้านอาคารประดับดาด้วยใบไม้ทองที่เกี่ยวพันกันดูคล้ายกับสร้อยคอเพชร

เราจบการเดินทางวันแรก ณ นครบูคาเรสต์ด้วยการไปเยี่ยมชมรัฐสภาโรมาเนีย (Palace of Parliament) และทำเนียบของท่านประธานาธิบดีเชาเชสกู ที่ปรารถนาใช้ชีวิตอย่างหรูหราโอ่อ่าจนได้สร้างอาคารรัฐสภาโรมาเนียแห่งนี้อย่างวิจิตรและใหญ่โตเป็นอันดับสองของโลกรองมาจากอาคารรัฐสภาของประเทศสหรัฐอเมริกา มีห้องมากถึง 6,000 ห้อง สิ่งที่ไม่ควรพลาดในการชมก็คือ ห้องแกรนด์บอลลูมที่ประดับประดาด้วยโคมไฟโบฮีเมียนที่หนักถึง 5 ตัน และพรมเปอร์เซียผืนใหญ่ ปัจจุบันห้องต่างๆในอาคารรัฐสภาแห่งนี้ก็ยังคงทยอยสร้างกันอยู่ และเปิดให้บุคคลภายนอกสามารถเข้ามาจองใช้บริการห้องต่างๆเหล่านี้ในการประชุมได้ในสนนราคาที่สูงลิบ การเดินทางวันแรกช่างเต็มไปด้วยความน่าสนใจและแอบทึ่งไม่ได้ว่าประเทศเล็กๆในยุโรปตะวันออกอย่างโรมาเนียได้ซ่อนความยิ่งใหญ่ไว้ได้อย่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ

วันที่สอง : บูคาเรสต์-โคเซีย-ซีบิว-ออแกนซิบุยลุย

เมื่อตื่นมาแล้วนั่งอ่านโปรแกรมการท่องเที่ยวก็ทำให้ต้องรีบตุนอาหารเช้าไว้เติมพลังล่วงหน้าเพราะวันนี้เราต้องไปท่องเที่ยวหลายแห่ง ทันทีที่รถแล่นออกจากนครบูคาเรสต์ก็ทำให้ได้เริ่มเห็นวิถีชีวิตของชาวบ้านโรมาเนีย ไกด์ท้องถิ่นเล่าให้ฟังว่าชาวโรมาเนียต้องเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบบกษัตริย์มาอยู่ภายใต้ระบอบการปกครองแบบคอมมิวนิสต์ที่ทำให้วิถีชีวิตของชาวโรมาเนียตกอยู่ในภาวะที่ค่อนข้างจำกัดและตึงเครียดมากทีเดียว ดังนั้นเมื่อมาถึงในยุคปัจจุบันที่โรมาเนียได้ค่อยๆก้าวออกมาสู่โลกเสรี การได้ออกไปท่องเที่ยวต่างประเทศและได้ซื้ออสังหาริมทรัพย์เพื่อพักผ่อนตากอากาศจึงเป็นสุดยอดปรารถนาของชาวโรมาเนียทุกคน รวมทั้งไกด์ท่านนี้ที่มีบ้านพักตากอากาศถึงสองแห่ง ฟังแล้วยังอดอิจฉาไม่ได้ เมืองโคเซีย (Cozia) คือเมืองแรกที่เราได้ไปเยือน เราได้แวะไปชมโบสถ์โคเซีย (Cozia Church) เดิมโบสถ์แห่งสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 13 ด้วยไม้ แต่ถูกไฟไหม้จึงทำให้ต้องสร้างใหม่อีกครั้งด้วยอิฐที่มีลวดลายอันแสนจะวิจิตร นักบวชที่นี่คงคุ้นเคยกับนักท่องเที่ยวเป็นอย่างดีจึงทักทายและชักชวนให้เราไปตักน้ำมนต์ศักดิ์สิทธิ์มาดื่ม มีหรือที่คนไทยอย่างเราๆจะพลาดที่จะตักตวงความโชคดีก่อนที่จะล่ำราโบสถ์อันศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้

นั่งรถต่อไปไม่นานนัก เราก็มาถึงเมืองซีบิว (Sibiu) เมืองแห่งนี้มีจุดเด่นที่สถาปัตยกรรมแบบเยอรมันที่มีสีสันสวยงามแบบเมืองตุ๊กตาแถมยังมีปล่องระบายอากาศที่มีรูปร่างเหมือนกับดวงตาที่กำลังจ้องมองเราอยู่ นอกจากนี้เมืองซีบิวยังเป็นหนึ่งในเจ็ดของเมืองป้อมปราการที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศและได้รับการรับรองจากองค์การยูเนสโกให้เมืองมรดกโลกอีกด้วย สิ่งที่น่าตื่นเต้นของการที่ได้มาเยี่ยมชมเมืองซีบิวก็คือความรู้สึกผ่อนคลายที่ได้มาเที่ยวชมบ้านเมืองที่มีความสวยงาม และความตื่นเต้นที่ได้มาชมโบสถ์คริสต์ศาสนานิกายต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งโบสถ์กลางเมืองซีบิว อันเป็นที่ตั้งของหลุมศพบุคคลสำคัญถึง 76 ศพ รวมไปถึงพระโอรสองค์หนึ่งของเจ้าชายวลาส เดเปล ผู้ซึ่งเป็นต้นตำนานของท่านเคาท์แดร็กคิวล่า หลังจากเที่ยวชมเมืองกันแล้วเราก็ไปแวะรับประทานอาหารค่ำที่เมืองออแกนซิบุยลุย ที่ยังคงลักษณะบ้านเรือนและวิถีชีวิตของชาวโรมาเนียแบบดั้งเดิมเอาไว้ แต่น่าเสียดายที่ค่ำแล้วเราจึงไม่ได้มีโอกาสชมเมืองได้มากนัก

วันที่สาม ออแกน ซิบุลลุย –เหมืองเกลือ –บราชอฟ-โพลน่า บราชอฟ

หลังจากการท่องเที่ยวที่แสนจะยาวนาน การเดินทางของเราก็เข้าใกล้ตำนานของท่านเค้าน์แดร็กคูล่าขึ้นทุกที แต่ก่อนที่เราจะไปเยือนบ้านของท่านเค้าท์ เราก็ได้ไปเที่ยวเหมืองเกลือที่เมืองใกล้เคียง ซึ่งต้องนั่งรถไฟใต้ดินดำดิ่งลงไป ว่ากันว่าการได้ไปสูดอากาศบริเวณเหมืองเกลือจะช่วยทำให้สุขภาพดี ที่เหมืองเกลือแห่งนี้จึงมีชาวโรมาเนียจำนวนมากที่พาลูกหลานมาเที่ยวเพื่อให้ได้สูดอากาศบริสุทธิ์ ที่นี่มีสนามเด็กเล่นและโบสถ์อยู่ด้วยเพื่อให้ใช้เวลาในเหมืองเกลืออย่างเพลิดเพลิน

ออกจากเหมืองเกลือ เราก็มุ่งหน้าไปยังเมืองบราชอฟ และ ไปเยือนหอนาฬิกาเป็นแห่งแรก ด้านบนของหอนาฬิกาจะมีวิวทิวทัศน์ที่สวยงามควรค่าแก่การไปถ่ายภาพไว้อย่างมาก นอกจากนี้ยังมีเครื่องหมายลูกศรและระยะทางของเมืองหลวงต่างๆในยุโรปที่ตั้งอยู่ห่างจากหอนาฬิกาแห่งนี้ โดยคำนวณระยะทางเป็นกิโลเมตรแสดงไว้ด้วย เมื่อเสร็จจากการชมหอนาฬิกาและถ่ายภาพชมเมือง เราก็แวะไปรับประทานอาหารกลางวันที่บ้านพักของท่านวลาสหรือท่านเค้าน์แดร็กคิวล่าในตำนาน ปัจจุบันนี้บ้านของท่านได้ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นภัตตาคารไปเสียแล้ว ดังนั้นจึงไม่มีสิ่งใดที่คงเหลือเค้าโครงเดิมไว้ ภายในอาคารถูกตกแต่งใหม่จนน่าเสียดาย

หลังจากได้ชมเมืองท่านเค้าท์แล้ว เราก็แวะไปที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตเพื่อแวะซื้อครีมบำรุงผิวของดอกเตอร์ แอนนา อัสลาน เภสัชกรชาวโรมาเนียที่มีชื่อเสียงก้องโลกว่าได้ผลิตครีมที่ป้องกันริ้วรอยได้อย่างดีเยี่ยม โด่งดังขนาดที่ว่าผู้นำประเทศและนักการเมืองต่างๆทั่วโลกต่างล้วนเดินทางมาที่โรมาเนียเพื่อมาเข้าโปรแกรมดูแลรักษาผิวพรรณทุกปี ก่อนที่คณะของเราจะเข้าสู่ที่พักในเมืองโพลน่า บราชอฟซึ่งได้ชื่อว่าเป็นเมืองใหม่ที่ชาวยุโรปกระเป๋าสตังค์หนักนิยมเดินทางมาเล่นสกีกัน สนนราคาค่าใช้จ่ายที่นี่แพงยิ่งกว่าที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์มากทีเดียว แต่จะสวยงามหรือดีกว่าหรือไม่นั้น คงต้องลองพิสูจน์ด้วยการมาลองเล่นสกีที่นี่ในช่วงฤดูหนาว

วันที่สี่ โพลน่า บราชอฟ- บราชอฟ-บราน-ซินายา

เราตื่นตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อเดินทางไปยังเมืองบราชอฟซึ่งได้ชื่อมีว่ามีความสวยงามไม่แพ้กับเมืองในประเทศสวิตแซนด์แลนด์เลย ทันทีที่มาถึงเมืองแห่งหนึ่งนี้ ตรงใจกลางเมืองจะมีน้ำพุและร้านกาแฟที่ตั้งอยู่รายรอบ เหมาะที่จะนั่งเพื่อจิบกาแฟอย่างยิ่ง ที่ใจกลางเมืองแห่งนี้จะมี “Walking Street” หรือถนนคนเดินที่ชวนหลงใหลให้เดินชมสินค้าได้อย่างไม่รู้เบื่อ แถมยังมีนักดนตรีที่ผลัดกันมาเล่นดนตรีไม่ว่าจะเป็นเชลโล หรือ วงดนตรีขนาดเล็ก ที่ต่างช่วยสร้างสีสันให้กับเมืองแห่งนี้ได้ไม่แพ้กัน ด้วยความสวยงามน่าประทับใจ เมืองบราชอฟแห่งนี้จึงได้รับการขนานนามว่าเป็น “สวิสน้อยแห่งยุโรปตะวันออกออก”

หลังจากชมเมืองแล้ว เราจึงพากันไปเดินไปชมโบสถ์ดำ (Black Church) ซึ่งถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1383 สาเหตุที่ถูกเรียกว่าโบสถ์ดำก็เพราะว่าในอดีต เมืองแห่งนี้เคยถูกไฟไหม้ คราบดำจากเขม่าจึงไปเกาะที่ผนังโบสถ์จนเป็นสีดำทะมึน นอกจากโบสถ์ดำแล้วที่เมืองบราชอฟแห่งนี้ยังเป็นที่ตั้งของโรงเรียนแห่งแรกและโรงพิมพ์แห่งแรกของประเทศโรมาเนียอีกด้วย

เมื่อเดินทางออกจากเมืองบราชอฟแล้วเราก็มุ่งหน้าไปสู่เมืองบราน (Bran) อันเป็นที่ตั้งของปราสาทบราน (Bran Castle) ที่เล่าขานต่อกันว่าเป็นปราสาทของ “ท่านเคาท์แดร็กคูล่า” ปราสาทแห่งนี้สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 14 ตั้งอยู่บนภูเขาเพื่อป้องกันการรุกรานจากเขตชายแดนของแคว้นวาลาเคียและทรานซิลวาเนีย แต่ท้ายสุดแล้ว ปราสาทแห่งนี้เองนั่นแหละที่ได้กลายเป็นที่คุมขังของเจ้าชายวลาส เดเปล ผู้ที่ดำริสร้างปราทแห่งนี้เสียเอง

ชมปราสาทและถ่ายภาพกันแล้วก็ถึงเวลาช็อปปิ้งของพื้นเมือง ไกด์ท้องถิ่นชาวโรมาเนียแจ้งให้เราทราบว่าหากจะซื้อของฝาก ตลาดหน้าปราสาทบรานนี่แหละที่จะมีข้าวของให้เลือกซื้อมากที่สุดและสามารถต่อราคาได้เล็กน้อย หากต้องการจะซื้ออะไรก็ให้รีบซื้อที่นี่ เราจึงเสื้อยืดพิมพ์ลายแดร็กคูล่า ผ้าปักลายที่มีชื่อเสียง กระปุกแก้วใส่เกลือขัดผิวที่ย้อมสีสวยงาม เสื้อพื้นเมือง และของกระจุกกระจิกอย่างแม็กเน็ตติดตู้เย็น สมุดภาพ รูปปั้นเล็กๆ ติดไม้ติดมือกันไป

ก่อนที่รถจะพาเรามุ่งหน้าไปที่เมืองซินายาอันเป็นเมืองที่จะต้องพักแรมในคืนนี้ เราได้ไปแวะเมืองอาซูก้า ที่มีชื่อเสียงในเรื่องการทำไวน์ ได้ชมโรงบ่มไวน์และชิมไวน์ต่างๆ ของที่นี่ซึ่งรสชาติดีและราคาไม่แพง คณะของเราจึงได้ไวน์รสชาติเยี่ยมกันหลายขวด และตั้งใจว่าคืนนี้จะดื่มฉลองค่ำคืนสุดท้ายของการท่องเที่ยวที่ประเทศโรมาเนียกันเสียหน่อย

วันที่ห้า ซินายา-ซีนากอฟ-บูคาเรสต์-กรุงเทพฯ

วันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้วที่จะเดินทางท่องเที่ยวในประเทศโรมาเนีย แต่เราก็ยังไม่ได้รับคำเฉลยจากไกด์ท้องถิ่นแต่อย่างใดว่าเรื่องของท่านเคาท์แดร็กคูล่านั้นเป็นเรื่องจริงหรือไม่ เธอบอกว่าไว้จบทริปแล้วจะเฉลย วันนี้เรารีบเดินทางแต่เช้าเพราะต้องรีบทำเวลาในการท่องเที่ยว มิฉะนั้นเดี๋ยวจะไม่ทันเวลาขึ้นเครื่องบิน เราเริ่มต้นการท่องเที่ยวในวันสุดท้ายที่ปราสาทเปเรส (Peles Castle) ซึ่งตั้งอยู่บนหุบเขาบูเซกิ ปราสาทแห่งนี้ถึงจะไม่ใหญ่โตเหมือนพระราชวังฤดูร้อนของประเทศอื่นๆในยุโรป แต่ความสวยงามแบบเรียบง่ายสไตล์เยอรมันของปราสาทแห่งนี้ก็ได้รับการยกย่องว่าเป็นปราสาทอีกแห่งหนึ่งที่สวยที่สุดในโลก ไม่ใช่เพียงแค่ภายนอกอาคารเท่านั้นที่สวยงาม ภายในพระราชวังก็ล้วนตกแต่งไว้อย่างวิจิตรประณีต หลายท่านถึงกับรำพึงว่าสวยงามยิ่งกว่าพระราชวังแวร์ซายน์ที่ปารีสเสียอีก

เราเดินชมปราสาทจนถึงเวลาอันควรแล้ว เราก็รีบมุ่งหน้าต่อไปยังเมืองซีนาคอฟเพื่อรับประทานอาหารกลางวัน และล่องเรือในทะเลสาบซีนาคอฟไปยังเกาะเล็กๆอันเป็นที่ตั้งของวิหาร และที่วิหารซีนาคอฟนี่เองคือที่ฝังพระศพของเจ้าชายวลาส เดเปล ท่านเคาน์แดร็กคูล่า เที่ยวกันถึงสถานที่สุดท้ายแล้ว ไกด์ของเราจึงยอมเฉลยว่าแท้จริงแล้วเรื่องท่านเคาน์ แดร็กคูล่าเป็นเพียงเรื่องนิยายที่ถูกแต่งขึ้นโดยอาศัยเค้าโครงมาจากเจ้าชายวลาส เดเปลเท่านั้น เจ้าชายท่านนี้ไดรับการเล่าลือว่าเป็นคนที่มีความโหดเหี้ยม เพราะท่านชอบนำศัตรู ข้าศึก หรือ นักโทษมาเสียบร่างกายทรมานจนตาย จนได้ชื่อว่าท่านวลาสจอมเสียบ ประกอบกับบรรยากาศของประเทศโรมาเนียก็ดูสวยงามแบบลึกลับจึงทำให้นักประพันธ์ชื่อดังอย่างบราม สโตเกอร์แต่งจินตนาการเรื่องราวผีดิบดูดเลือดโดยที่ตัวของเขาเองไม่เคยมาเยือนที่ประเทศโรมาเนียเลยด้วยซ้ำ ที่สำคัญชาวโรมาเนียเองก็เพิ่งมารู้ภายหลังไม่นานมานี้นี่เองว่าประเทศของตนได้ถูกขนานนามว่าเป็น “เมืองของผีดูดเลือด” แต่ดูทุกคนก็พออกพอใจที่นิยายเรื่องนี้นำรายได้การท่องเที่ยวมาสู่ประเทศอย่างมาก และคุณไกด์ก็ขอแก้ความเข้าใจกับพวกเราทุกคนว่าถึงแม้ท่านวลาส เดเปลผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นต้นแบบของท่านแดร็กคูล่าจะโหดเหี้ยมไปสักหน่อย แต่สำหรับชาวโรมาเนีย เจ้าชายท่านนี้ก็ได้สร้างความร่มเย็นและนำความสันติสุขแก่ประชาชนชาวโรมาเนียในช่วงเวลาที่ท่านปกครองดินแดน ดังนั้นนิยายเรื่องแดร็กคูล่าก็เป็นเพียงแค่เรื่องที่เสริมแต่งเกินจริงให้น่าอ่านมากขึ้นเท่านั้นเอง

และแล้ว...เรื่องราวการเดินทางของเราก็จบลงพร้อมการคลี่คลายปริศนาท่านเคาท์แดร็กคูล่าและความประทับใจดินแดนโรมาเนียที่สวยงามและลึกลับจนทำให้แอบหวังไม่ได้ว่าสักวันหนึ่งคงจะมีโอกาสได้กลับมาเยือนดินแดนแห่งนี้อีก

อาหารโรมาเนีย

อาหารโรมาเนียมีลักษณะหรือรสชาติเด่นอย่างไรนั้นเป็นเรื่องที่ยากที่จะอธิบายได้อย่างเด่นชัด เพราะมีความหลากหลายที่เกิดจากการผสมผสานวัฒนธรรมอาหารของหลายชนชาติที่มีอิทธิพล โดยเฉพาะอย่างอาหารบัลกันหรืออาหารกรีก นอกจากนี้ยังมีอาหารเยอรมัน เซอร์เบียน และฮังกาเรียนที่เข้ามามีบทบาทสำคัญ อาหารโรมาเนียถือได้ว่าทำยากเพราะว่ามีวัตถุดิบที่หายาก อาหารส่วนใหญ่ของชาวโรมาเนียจะทำจากเนื้อหมูและไก่ นอกจากนี้ก็จะมีพวกพริกหวานยัดไส้ พุดดิ้งข้าว เนื้อก้อนชุปเกล็ดขนมปังทอดเป็นต้น ส่วนของหวานก็จะมีแพนเค้กเนื้อบางและโดนัทไส้แยม เค้กกาแฟที่เรียกว่า Chec ส่วนเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่คอทองแดงทั้งหลายต้องไม่พลาดท้าพิสูจน์คือ ตุยก้า เหล้าพลัมที่มีดีกรีความแรงถึง 55-65 %เลยทีเดียว

+Traveller’s tip

* อากาศที่ประเทศโรมาเนียค่อนข้างจะแปรปรวน อาจจะหนาวมากในช่วงเช้าและค่ำๆ แต่จะเริ่มร้อนจึงเตรียมเสื้อผ้าที่เหมาะแก่การปรับเปลี่ยนหรือสวมใส่ได้ง่ายเมื่ออากาศเปลี่ยน

* ไม่ควรจะแลกเงินเลย์ซึ่งเป็นสกุลเงินของโรมาเนียไว้มากเพราะจะหาสถานที่ในการแลกคืนได้ยาก

+When to go

โรมาเนียเป็นประเทศที่เหมาะแก่การเดินทางท่องเที่ยวตลอดทั้งปี แต่ราวๆปลายเดือนเมษายน-ต้นเดือนกรกฎาคม และ ปลายเดือนสิงหาคม-ปลายเดือนตุลาคม เป็นที่ช่วงเวลาที่เหมาะแก่การท่องเที่ยวที่สุดเพราะอากาศกำลังสบาย ช่วงหน้าร้อนอากาศจะร้อนจัดมาก และหนาวจัดในช่วงหน้าหนาวเช่นกัน แต่หากต้องการจะมาเล่นสกีแนะนำให้มาช่วงเดือนธันวาคมถึงกลางเดือนเมษายน

+Festival

สามารถเช็คช่วงเทศกาลของประเทศโรมาเนียที่น่าสนใจในแต่ละเดือนได้ที่ http://www.romaniatourism.com/festivals.html

+Shopping Guide

สินค้าของฝากที่น่าซื้อคือ ผ้าปักลาย แก้วเจียรไนย เสื้อพื้นเมือง เกลือขัดผิว และครีมบำรุงผิวของดร. แอนนา อัสลาน โดยมากแล้วสินค้าแต่ละประเภทมักจะไม่ขายในร้านเดียวกัน ต้องไปแหล่งหรือร้านที่ขายสินค้านั้นโดยเฉพาะ แต่อาจจะพอหาซื้อของพื้นเมืองที่อาจปะปนอยู่กับสินค้าพื้นเมืองของฝากตามบริเวณสถานที่ท่องเที่ยว แต่ก็ไม่ได้หาซื้อได้ง่ายนัก ดังนั้นหากท่านพบสินค้าที่ต้องการก็ไม่ควรลังเลที่จะซื้อเพราะอาจจะไม่มีโอกาสได้ซื้ออีก โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเดินทางกับคณะทัวร์ซึ่งมีระยะเวลาที่จำกัดในการช็อปปิ้ง หากท่านต้องการซื้อสินค้าชนิดใดเป็นพิเศษ อาจจะสอบถามร้านขายสินค้านั้นๆจากทางโรงแรม หรือหากไปกับคณะทัวร์อาจจะแจ้งความจำนงค์ให้กับไกด์ได้ทราบเผื่อจะสามารถจัดเวลาให้ท่านสามารถซื้อสินค้าที่ท่านและคณะฯต้องการได้

+How to go

การเดินทางไปประเทศโรมาเนียที่สะดวกที่สุดจากกรุงเทพฯ คือการเดินทางด้วยสายการบินเกอร์ติชแอร์ไลน์ไปลงที่สนามบินนานาชาติอาร์ตาเติร์กนครอิสตันบูล และเดินทางต่อจากนครอิสตันบูลไปยังประเทศโรมาเนีย สามารถสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ http://www.thy.com

+Where to Stay

สามารถศึกษาและสำรองที่พักในประเทศโรมาเนียได้ที่ http://www.romaniatourism.com/hotels/index.asp

My Cookbook

2009-04-17T20:20:00.000-07:00

Microwave Made Easy (ชุดอาหารฝรั่งเศส)

@Kitchen เชื่อว่า Microwave Made Easy ชุด อาหารฝรั่งเศส เล่มนี้ จะเปลี่ยนความคิดและความเชื่อเดิมๆ ที่คุณเคยมี และหันมามองเตาไมโครเวฟในฐานะหนึ่งสหายเอกประจำครัว และหากมื้อนี้มีใครเรียกร้องอยากทานอาหารฝรั่งเศสขึ้นมาล่ะก็ มีแค่หนังสือเล่มนี้กับเตาไมโครเวฟก็เพียงพอแล้ว

จากผู้เขียน

ว่ากันว่าทำอาหารด้วยไมโครเวฟนั้นไม่อร่อย และหากจะทำอาหารพิเศษสักจานก็ไม่รู้ว่าจะทำได้ไงเพราะนึกไม่ออก บางครั้งเวลาจัดงานเลี้ยงที่บ้าน ฉันก็ไม่อยากเหนื่อยทำครัวนานๆ ดังนั้นจึงได้ลองใช้เครื่องไมโครเวฟทำอาหารดู และไม่น่าเชื่อว่าเครื่องครัวที่เคยใช้แค่อุ่นอาหารจะทำอาหารได้อย่างสารพัดเหลือเชื่อค่ะ และหากลองทำบ่อยครั้งก็จะได้พบสูตรอาหารดีๆเสมอ

My Pocket Books :: Truth & Inspiration in writing!

2009-04-16T05:38:00.000-07:00

สูตรลับ เลอกอร์ดอง เบลอ

เรื่องเล่าจากโรงเรียนสอนทำอาหารชื่อก้อง เลอ กอร์ดอง เบลอ ลอนดอน ก็ใครจะไปเชื่อละคะว่า สถาบันสอนทำอาหารที่มีชื่อเสียงระดับโลก จะเป็นสถาบันสอนทำอาหารที่มีอาคารเรียนเ

ล็กๆ เพียงห้องแถวเดียวเท่านั้น มองเผินๆ คงนึกว่าเป็นสำนักงานอะไรสักอย่าง และคงยากที่จะเชื่ออีกเหมือนกันหากผู้เขียนไม่ได้มีโอกาสไปเยี่ยมชมภายในที่ทำเอาทึ่งว่าสามารถบรรจุห้องสาธิตการทำอาหารสองห้อง ห้องเก็บของสดและแห้ง แน่นอนย่อมรวมไปถึงห้องครัวทำอาหารคาวสี่ห้องและห้องทำขนมอีกสองห้อง ที่มีประสิทธิภาพยอดเยี่ยมไม่แพ้ห้องครัวใหญ่ๆ ตามโรงแรมระดับห้าดาวแห่งใดในโลกเลยแหละค่ะ

คำสารภาพจากผู้เขียน

ฉันไม่ได้การชอบอาหารมาตั้งแต่เด็ก ไม่ชอบเล่นข้าวหม้อข้าวแกงเหมือนกับเด็กผู้หญิงทั่วไป แต่ชอบเล่นรถแข่งและเกมการต่อสู้มากกว่า แต่ฉันก็ไม่ปฎิเสธหากจะมีใครมาชวนเล่นทำอาหาร แต่ต้องเป็นการเล่นทำอาหารจริงๆนะ ฉันกับลูกพี่ลูกน้องเคยเอาข้าวหม้อข้าวแกงมาเล่นทำอาหารจริงๆ เราเก็บตำลึงริมรั้วมาทำเป็นแกงจืดตำลึง ใครจะเชื่อว่าอาหารที่ทำเล่นๆในหม้อดินขนาดจิ๋วจะอร่อยได้อย่างเหลือเชื่อ

และฉันก็ไม่เคยลืมมื้ออาหารที่ทำกันเล่นๆวันนั้นเลย

ฉันเริ่มเข้าครัวอีกทีก็ตอนที่อยู่ป.4น้องสาวของฉันนี่แหละที่เป็นเหยื่อให้กับฉันที่นึกสนุกอยากจะลองทำอาหารประหลาดๆ ไม่ว่าจะเป็นข้าวราดหน้าหมูสับที่เอาแป้งข้าวโพดมาละลายจนเหนียวหนึบ โค้กใส่ไอศกรีมวนิลลา ไข่ดาวคลุกซอสมะเขือเทศ แค่คิดก็สยองขวัญ แต่น้องสาวฉันก็กินได้กินดีจนหมด เอาเป็นว่า ในเวลานั้นฉันก็เชื่อมั่นทีเดียวว่าตัวเองทำอาหารเก่ง 555

หลังจากนั้นให้หลังอีกราวยี่สิบปี ชั้นก็ไม่เคยเข้าครัว แต่ถนัดที่จะกินเสียมากกว่า ที่ไหนอร่อย ก็ต้องแสวงหาดั้งด้นไปกินจนได้ แต่แล้ววันหนึ่งฉันก็กลับมาจับกะทะอีกครั้งเพราะว่าคุณพ่อป่วยเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย และฉันก็รู้ดีว่า เวลามันช่างเหลือน้อยเต็มทีที่จะทำอะไรดีๆให้กับคนหนึ่งในชีวิตที่ฉันรักมากที่สุด และทุกครั้งที่ฉันเห็นใบหน้าของพ่อ ฉันมีความสุขที่รู้ว่าพ่อได้รับรู้ถึงความรักที่ฉันใส่ลงไปในอาหารจานที่ฉันท

ำ และนั่นคือจุดเริ่มต้นของการเริ่มลงมือทำอาหาร

ถึงกระนั้้นอาหารก็ไม่ใช่สุดยอดแห่งความปรารถนาในชีวิตของฉันในเวลาต่อมา เพราะรอบๆตัวฉันมีสิ่งต่างๆให้สนใจอีกมากมาย ฉันลองผิดลองถูกกับงานแทบทุกประเภทที่ฉันจะแทรกซึมไปได้ แล้วก็พบว่ามันไม่ได้มีความหมายอะไรกับฉันเลย ฉันเพียงแต่อยากทำอะไรก็ได้ที่ทำให้ตัวเองมีความสุข และความสุขที่ระลึกได้ก็คงเป็น "อาหาร" ในเมื่อที่บ้านก็ทำร้านอาหาร ฉันจึงไปเรียนทำอาหารเพื่อกลับมาช่วยงานครอบครัว แต่จะไปเรียนที่ไหนนี่คือคำถาม ไม่เคยมีใครบอกฉันเลยว่าควรไปเรียนที่ไหน ยังไง แล้วถ้าไปเรียนจะประสบเคราะ์กรรมยังไงบ้าง และนี่แหละก็คือที่มาของหนังสือเล่มนี้คะ

เชื่อเถอะค่ะว่า การเรียนทำอาหารจะเปิดโลกของคุณให้กว้างขึ้น เราจะเห็นคุณค่าและซาบซึ้งกับอาหารทุกจานที่เรารับประทานแม้ว่าอาหารจานนั้นจะเป็นอาหารตามสั่งธรรมดาก็ตาม ไม่ว่าคุณจะจบจากสถาบันทำอาหารที่ใดก็ตาม ฉันบอกคุณได้เลยว่า เมื่อมาเริ่มต้นอาชีพเชฟไม่ว่าจะเป็นที่ไหนหรือแห่งใดในโลกใบนี้ เราต่างเริ่มนับศูนย์ใหม่เท่ากันคะ ทำอาหารเก่ง มือชื่อเสียง???? อาจเป็นสิ่งที่หลายคนแสวงหา แต่สำหรับฉันสิ่งที่สำคัญที่สุดในการทำอาหารคือ ความสุขในการทำและรอยยิ้มของคนรับประทาน แค่นั้นก็เพียงพอแล้วจริงๆค่ะ

*********************************************

สูตรลับ..เจ้าตัวเล็ก

ไม่มีเชพคนไหนที่ทำอาหารได้ดีกว่าคุณพ่อคุณแม่หรอกนะคะ เพราะคนที่เป็นพ่อและแม่ย่อมใส่ใจคุณค่าทางโภชนาการและความสะอาดของอาหารของลูกยิ่งกว่าใคร ๆ และที่สำคัญอาหารจานนั้นย่อมอุดมไปด้วยสารอาหารที่มีคุณค่ายิ่งใหญ่ที่มีชื่อว่า "ความรัก" อยู่ด้วย

คำสารภาพจากผู้เขียน

หากคุณคิดว่าฉันจะเป็นคนแรกๆที่วิ่งเข้าไปเล่นกับเด็กๆหรือไม่ก็คงจะเป็นขวัญใจของเด็กล่ะก็คิดผิดถนัดเลยล่ะค่ะ สิ่งที่เป็นจริงคือ ฉันเล่นกับเด็กไม่เป็น และเด็กๆก็ไม่ชอบเล่นกับฉัน

ด้วย และบางครั้งฉันเองก็ยังรู้สึกเลยว่าถ้าฉันเป็นเด็กก็คงไม่อยากเล่นกับยัยป้าคนนี้เหมือนกัน เพราะอยู่ด้วยแล้วฝืดสุดๆ (คิดแล้วก็แอบเศร้าเหมือนกันนะเนี่ย เพราะชาตินี้คงไม่มีทางได้เป็นนางงามกับเค้าแน่)

ในช่วงไม่กี่ปีี่ผ่านมา ฉันก็เริ่มกลายเป็นคุณน้าของหลานหลายๆคน ฉันเริิ่มคิดว่า ถึงฉันจะเลี้ยงหรือเล่นกับเด็กไม่เป็น แต่ฉันก็ทำอาหารได้ และฉันเองก็อยากจะทำอะไรดีๆให้กับหลานๆบ้าง เพราะอาหารดีๆ ทำให้เด็กๆเติบโตและสุขภาพดี ฉันจึงบุกบั่นเขียนหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาและคิดว่าคงจะเป็นประโยชน์กับคุณแม่มือใหม่ทุกคน รวมไปถึงคุณน้า คุณลุง คุณป้าทั้งหลาย และฉันจะกระซิบว่า อาหารไม่ได้เป็นแค่เสน่ห์ปลายจวักที่มัดใจหนุ่มๆเท่านั้นหรอกนะคะ เดี๋ยวนี้น่ะ ฉันเป็นกลายเป็นคุณน้าสุดเลิฟของหลานๆด้วยอาหารเพียงแค่จานเดียวจริงๆค่ะ

**********************************

อร่อยรส..ลุ้นรัก 12 ราศี

เรื่องราวลุ้นรักของหนุ่มสาว 12 ราศี กับอาหารอร่อยๆ
คุกกี้ เจ้าของร้านอาหาร ผู้มีความเชื่อว่าการรับประทานอาหารให้เหมาะสมกับธาตุเรือน นอกจากความอิ่มอร่อยแล้วยังได้มีสุขภาพแข็งแรงสดใสเป็นของแถม เธอเริ่มศึกษาเพิ่มเติมเรื่องโหราวิชาการ จับคู่หนุ่มสาวตามราศี โดยการใช้ศาสตร์ความรู้ที่ศึกษามาลองปรับ

ใช้ควบคู่ไปกับศิลปะการทำอาหาร จนในที่สุดร้านอาหารที่มีชื่อสั้นๆ ว่า 'อร่อยรส' กลายเป็น 'อร่อยรส ลุ้น' ไปในที่สุด

คำสารภาพจากผู้เขียน

ฉันชอบดูดวง อ่านเรื่องดวงมาตั้งแต่เด็ก ไม่ว่าจะเป็นโหราศาสตร์ด้านไหน จักรราศี ผูกดวงแบบไทย แบบจีน ดูดวงจากใบไม้ ลายมือ สารพัดไพ่ ฉันก็สนใจทั้งนั้น ที่สนใจก็เพราะว่าฉันมีความสงสัยส่วนตัวว่าจะมีใครที่รู้จักชีวิตของฉันได้ดีเท่ากับตัวฉันเอง มันเป็นเรื่องแปล

กไม่ใช่เหรอ ที่ใครสักคนที่ไม่เคยรู้จักเรามาก่อน กลับสามารถพูดถึงชีวิตของเราได้เป็นตุเป็นตะ จริงบ้างโม้บ้างไปเรื่อยๆ เผอิญว่าฉันเป็นคนที่ไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับเรื่องคำทำนาย ทายจบแล้วก็จบกัน เพราะถึงทำนายยังไงหากได้ลองตัดสินใจไปแล้ว คำทำนายกี่ร้อยครั้งก็ไม่มีความหมายสำหรับการตัดสินใจของฉันเลย

ทุกวันนี้ฉันก็ยังไม่เคยเจอหมอดูแม่นๆจริงกับเขาเสียที ได้แต่ดูแบบขำๆไปเรื่อยๆ แต่เรื่องจักรราศีเป็นสิ่งที่น่าสนใจ เพราะคนส่วนใหญ่ก็มีอุปนิสัย ความคิดความชอบที่ต่างกันไปตามราศีเกิดจริงๆ ฉันจึงอ่านได้อย่างไม่รู้เบื่อ และยังสนุกกับการหาข้อมูลเรื่องนี้ไปเรื่อยๆ เพื่อที่จะเข้าใจคนรอบข้างให้ดีขึ้น และแน่นอนว่ารวมไปถึงอาหารที่จะถูกใจคนแต่ละราศีด้วย เชื่อได้แต่ไม่งมงายก็ไม่เสียหายอะไรจริงไหมคะ

**********************************

จดหมายรักตุรกี

การตกหลุมรักระหว่างเดินทางของ สาวเจสซี่ กับ หนุ่มชัยโชติช่วง ที่ต่างฝ่าย

ต่างก็ไม่มีทางออกจึงต้องเขียนจดหมาย

ถึงคนที่กรุงเทพฯ ในฐานะเจ้านายของ
ผู้ชาย ซึ่งก็บังเอิญไปเป็นเพื่อนของฝ่าย
สาวเข้า เรื่องก็เลยออกมาขำๆ ให้คนอ่าน
ต้องลุ้นว่าสุดท้ายแล้วจะเป็นอย่างไร ?
เรื่องรักระหว่างทางสุดแสนโรแมนติกของ
เขาและเธอ

คำสารภาพจากผู้เขียน

หนังสือเล่มนี้้เป็นหนังสือเล่มที่ฉันรักมากที่สุด เพราะว่าฉันได้เขียนเรื่องราวท่องเที่ยวกึ่งนวนิยายอย่างที่ตัวเองฝันไว้ตลอด และโชคดีเหลือเกินที่ฉันได้ไปเที่ยวในประเทศที่เต็มเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์และวัฒนธรรมที่หลากหลายอย่างตุรกี สำหรับฉันแล้วชีวิตคือการเดินทางทุกวัน ถึงแม้เราจะเดินทางไปยังจุดหมายปลายทางเส้นเดิมก็ตาม แต่ในเส้นทางเดิมที่เราผ่านทุกวันก็มีสิ่งใหม่ๆให้เราได้มองเห็น ได้ตกหลุมรักเสมอ และฉันก็ชื่นชอบในความรู้สึกแบบนั้น จดหมายกับการบอกรักเป็นสิ่งเก่าๆที่หนุ่มสาวสมัยนี้อาจจะหลงลืมกันไป ทั้งที่จริงๆแล้วข้อความในจดหมายเป็นการถ่ายทอดเรื่องราวของความรักอย่างตั้งใจและความรู้สึกที่เขินอายปนอยู่ในนั้น และหากจะต้องสร้างเรื่องราวของความรักสักเรื่อง จดหมายก็คงเป็นสื่อรักที่โรแมนติคที่สุดแล้วล่ะค่ะ

**********************************